donderdag 19 februari 2015

Mama, ik vind het zo jammer dat ik geen speelvriendin heb.

Ze bekeek me met trieste ogen en zei: Mama, waarom moest ze nu ziek worden? Nu heb ik geen speelvriendinnetje. Jij bent er wel, maar jij bent mijn mama he.

Na wat aandringen liet ze me weten dat ze wou voetballen. Dus mama trok haar sportschoenen aan en samen gingen we de tuin van de buren onveilig maken. Ze zijn op reis, maar ik weet dat ze dat niet erg vinden. Tussendoor verwennen we de poes en de kippen even en zorgen we dat de post mooi op de tafel belandt.

Een andere buurvrouw heeft pret. Bij iedere jiehaa, oh, arch die het luchtruim vult zie ik haar opkijken. Je niet laten doen door je mama hoor!, roept ze naar mijn dochter. Na een uurtje moet mama toegeven dat ze eigenlijk best al moe is. Ik stel mijn dochter voor om een bloemstukje te maken. Ik neem haar fiets en samen gaan we naar het eerst bijzijnde bosje om wat groen te zoeken.

Veel groen is er nog niet in deze periode. We besluiten takjes met verse knoppen te kiezen. Ik kan het niet laten haar attent te maken op de verschillen, zo leert ze nog wat bij en leert ze aandacht te hebben voor de natuur. Het is een klein bosje beheerd door natuurpunt. Ik weet uit mijn kinderjaren dat er ergens middenin een bron is. Toen was het nog een weide en we gingen er drinken bij zonnig weer. We moesten dus flink opletten, je kon horen dat de ondergrond drassig was.

Mama, is dit nu een bos. Het is super moeilijk om te stappen en er staan maar weinig bomen.. Iedere keer dat een braam of een ander stekelige plant haar aanraakt hoor ik de kneutkreetjes. Mijn plattelandsmeisje is eerder een stadsmeisje. De meeste bossen in onze streek hebben aangelegde paden en er wordt aangemoedigd om niet van die paden af te wijken. Dat vervormt eigenlijk de kennis van heel wat kinderen.

Op de terugweg begint ze te zingen. Het is een liedje over koud hebben. Zal mama een soepje voor je klaar maken? Mama is moe en jij?, vraag ik haar zachtjes. Ze knikt volmondig, Moe en honger!. Missie gelukt, we zijn beiden moe en vanavond kunnen we oma en opa vertellen over ons avontuur.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen