zaterdag 18 april 2015

Loslaten of toe-eigenen.

Iedere website over minimalisme heeft wel een aantal pagina's gewijd aan opruimen en opkuisen. Iedereen heeft zo zijn eigen systeem en hier en daar pik je een aantal nuttige tips op. Het mooiste wat ik tot nu toe las is het volgende: Wanneer je dozen moet kopen om je spullen te sorteren dan heb je teveel troep.

Toen ik dit jaar begon aan het opruimen van onze troep moest ik op zoek naar lege dozen om al die spullen naar de Kringloop te brengen. Na ieder bezoekje bleken er extra lege dozen klaar te staan. Op het einde van de rit moest ik mezelf de vraag stellen wat ik met al die lege dozen ging doen.
Had ik nu echt geld gespendeerd aan dozen om al die spullen te kunnen bewaren voor later, verbergen voor het heden?


Waarom verbergen we spullen?

Wanneer ik denk aan verbergen denk ik in de eerste plaats aan beschermen. Waar treed ik op als beschermster? Ik bescherm mezelf, mijn kind, mijn gezin en de mensen die bij me zijn. Het zijn handelingen die ontstaan uit mijn instinct. Waar gevaar of onrecht zich manifesteert gaan mijn antennes recht staan.
Wat ons instinct betreft maak ik graag vergelijkingen met de dierenwereld. Op dit ogenblik denk ik aan fazanten. Het vrouwtje heeft aardekleuren, daardoor kan ze zich tijdens het broeden gemakkelijk verbergen voor roofdieren.
Ben je ooit al in haar buurt geweest tijdens het broeden? Het mannetje, met zijn opvallende kleuren zal zich heel strategisch zichtbaar maken en heel veel lawaai maken. Hij beschermt zijn verborgen vrouwtje door zichzelf enorm zichtbaar te maken.
We kopen spullen om spullen te verbergen. Verbergen we dan zaken die we liefhebben en willen beschermen? Beschermen we de juiste zaken op de juiste manier? Het zijn vragen waar je kunt over nadenken tijdens het opruimen.

Waarom bewaren we spullen?

Wanneer ik aan bewaren denk, denk ik aan hamsteren. Ondanks dat velen onder ons nooit schaarste hebben ervaren zijn we opgevoed door mensen die dat wel meegemaakt hebben. De media maakt ons constant alert voor mogelijke oorlogen en uitbrekende crisissen. Automatisch krijg je angst voor wat komen zal en dan begint een mens te sparen voor later.
Wanneer het goed gaat schuilt er ergens diep in ons blijkbaar altijd een alert wezentje. Dankbaar voor wat is, maar beseffend, morgen is het misschien voorbij. Sommigen zullen zeggen dat het belangrijk is in het heden te leven. Anderen zullen zeggen dat het belangrijk is te weten dat er zeven magere jaren volgden op de dikke jaren. Ieder moet dit voor zichzelf bepalen. Gaat jouw rommel helpen in die magere jaren?

Waarom zoeken we naar datgene wat verborgen is?

In spirituele boeken schrijft men wel eens dat we in werkelijkheid datgene zijn wat we verbergen. Enkel door openbaring van het verborgene kunnen we werkelijk onszelf leren kennen. Is dat de redenen waarom we vaak aangetrokken zijn tot het onbekende? Is dat de reden waarom de zoektocht naar het verborgene zoveel opwinding schenkt. We willen allen ons levensdoel kennen, weten wie we werkelijk zijn.
Voor mezelf is dat een mooie metafoor. Datgene wat werkelijk overblijft na het opruimen is een weerspiegeling van wie ik waarlijk ben. Wat wil ik bewaren? Wie wil ik zijn?

8 opmerkingen:

  1. Mooie invalshoek. Ik heb er nooit zo bij nagedacht waarom wij zoveel spullen in dozen steken. Wel ontdek ik dat ik het steeds makkelijker vind om spullen weg te doen. Vroeger kon ik van alles bewaren voor 'ooit', nu gebruik ik het of doe ik het weg.
    Ik vroeg mij trouwens altijd al af waarom de mannetjes fazanten zo mooi gekleurd waren, en de vrouwtjes zo saai in bruintinten. Nu heb ik eindelijk een antwoord op die vraag. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Myriam,
      Misschien dat hoe ouder we worden, hoe meer we de essentie van alles gaan inzien. Waarom vasthouden aan dingen die we ooit willen gaan doen, wanneer we ze gewoon nu kunnen doen? Waarom vasthouden aan herinneringen van vroeger als later weer vol zit met de ervaringen van nu.
      Wat ik wel leuk vind is spullen terugvinden waarvan ik de oorsprong niet meer weet...."Waarom was dit nu weer belangrijk?" De tijd vervaagt zoveel herinneringen.

      Jaja, in de dierenwereld zijn de jongens zo mooi omdat ze als eerste gevangen moeten worden :D

      Bedankt voor jouw bezoekje.
      Groetjes
      Sopdet

      Verwijderen
  2. Leuk geschreven, en inderdaad interessant om bij stil te staan!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een geweldige wijsheid, dat van die dozen! Helemaal waar. Ik had op een gegeven moment ook de neiging om allerlei leuke opruimspulletjes te kopen, toen ik besefte dat ik niet moest bijkopen maar moest weg doen!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Nicole,
      Fijn te merken dat jij de dozen nog niet had. Ach we gebruiken ze nu als verhuisdozen voor tijdens de kampeerdagen.
      Tegen de zomer wil ik dat al mijn kleding, accessoires en bedlinnen past in een kast met twee deuren, ik heb nog wat extra opruimwerk voor de boeg. :)

      Groetjes

      Verwijderen
  4. Ik heb dat vooral met mijn kleerkast. Welke kledij houd ik? Welke past bij de persoon die ik nog ben of wil zijn? En kledij die niet meer bij de persoon van nu past, doe ik dan weg, maar dat is moeilijk en voelt als het wegdoen van een stukje van mezelf. Slaat dat op iets? :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ken het gevoel, dus het slaat voor zeker ergens op ;)
      Ik heb bijvoorbeeld lang mijn tasje gehouden van mijn plechtige communie. Toen ik er afscheid van name voelde dat een beetje zoals afscheid nemen van mijn kindertijd.
      Uiteindelijk zijn we wie we nu zijn, niet wie we toen waren. Tenzij we ergen stukjes van onszelf verloren zijn onderweg die we echt terug willen, kunnen we beter afscheid nemen.

      Groetjes

      Verwijderen