zaterdag 30 mei 2015

Lifelog: Het verleden loslaten

Deze ochtend liep ik wat gespannen door het huis. Het verleden had me deze week even ingehaald en het voelde alles behalve positief.

Na een half uurtje yoga en uitbundig in- en uitademen liep mijn dochter door het huis te dansen op de beat van ‘All about the base’ van Meghan Trainor. Spontaan kwamen mijn heupen los en liepen de spanningen even de aarde in.

Wanneer ik aan hem denk, dan voel ik enkel liefde. Wanneer ik aan het verleden denk, dan zie ik enkel mooie dingen voor mijn geestesoog verschijnen. Het is nu reeds zo lang geleden. Ik heb geleerd te ademen onder water. Ik heb geleerd te aanvaarden wat is gebeurd. Dankbaar voor de kansen die me zijn aangeboden, zelfs voor de dromen die me zijn ontnomen.

Dat gesigneerde boek dat je van me gekregen hebt, doe het maar weg. Je bent het niet waardig!. Het kwam hard aan. Maar ergens was het misschien de trigger die ik nodig had.Wanneer we contact hebben sleuren we elkaar in een neerwaartse spiraal van negatieve energie. Waar zit de logica? Ik dacht dat ik stilletjes aan terug in mijn kern kwam, maar op een paar seconde stond ik te wankelen op mijn benen. Mijn lichaam gespannen en trillend, mijn ademhaling geblokkeerd en mijn geest leeg. Ik snap het niet en misschien is het niet de bedoeling dat ik het ooit snap.

In huis zijn er nog heel wat zaken die me aan hem herinneren. Misschien wordt het tijd dat ik die dingen los laat. Misschien moet ik het allemaal weggeven. Een aantal zaken zijn reeds weg. Andere zaken vind ik te duur of te mooi. “Meid, laat toch los wat jou niet aanvult.” Al die materiële zaken die ik gekregen heb, niks daarvan maakt van mij een mooier mens. Het was mooi, even in zijn schoenen lopen, maar nu loop ik weer in de mijne.

2 opmerkingen:

  1. Ik kan het mij niet voorstellen hoe je je voelt. Alleszins veel sterkte in die moeilijke momenten! Mooie liedjes erbij gekozen, trouwens.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Soms worstelen we jarenlang met iets waar we maar niet overheen kunnen komen, wat we maar niet los kunnen laten, of niet kunnen accepteren.

    Terugkijkend, denk ik vaak: Jammer dat ik zoveel tijd - vele jaren - daaraan heb weggegooid. Maar het is een proces dat je niet kunt overhaasten en ook niet kunt forceren. Ook dat gaat zoals het gaat.

    Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen