woensdag 25 maart 2015

De belangrijkste acteurs in je leven

ALbums inscannen

Het digitaliseren van fotoalbums roept allerlei gevoelens en gedachten op.

Ik ben nu al een paar weken bezig mijn foto's aan het inscannen om een fotoalbum te maken van de foto's die voor mezelf waardevol zijn. Zoveel is er reeds gebeurt in al die jaren, vele zaken ben ik vergeten, anderen staan in mijn geheugen gegrift. Vele mensen reeds uit mijn leven verdwenen. Verhuist, ruzie, de dood. Anderen zijn er nog steeds, sommige intenser dan voorheen, anderen minder intens. Iedereen is enorm veranderd, alles is veranderd.

De foto's die de meeste verlangens oproepen zijn diegene in volle actie met de mensen die ik lief heb. Het zijn niet de typische standaard familiekiekjes, maar de foto's waar de gevoelens van afspatten. Wat me opvalt is dat mijn grootmoeder zielsveel van me hield, de manier waarop ze me aankeek is de manier waarop ik mijn eigen kind nu aankijk. Mijn vader speelde enorm vaak met me en voor mijn moeder was ik een klein prinsesje. Het zijn gedachten waar ik met heimwee aan terugdenk.

Sopdet Oma

Toen ik elf werd verhuisden we en moest ik afscheid nemen van mijn grootmoeder. Dat deed enorm veel pijn, mijn wereld was plotseling helemaal veranderd en het werd nooit meer als voorheen. Weg waren al mijn vrienden, weg was mijn speeltuin, weg was mijn thuis.
Mijn grootmoeder is ondertussen overleden. Ik heb in alle sereniteit afscheid van haar kunnen nemen. Ik mis haar nog enorm. Ze was mijn spiegel, mijn grote voorbeeld. Ze moedigde me aan om telkens weer een stap verder te gaan, verder te kijken dan datgene wat ik zag of voelde.


Sopdet papa

Toen ik puberde verdween de speelse vader, hij werd streng en stereotype. Hij was er voor me als het fout liep, maar werd heel perfectionistisch en autoritair wat mijn opvoeding betrof. Die houding heeft hij nog steeds. Het blokkeert iedere mogelijkheid om een vriendschappelijk band met hem op te bouwen. Altijd weer dat corrigerende vingertje, altijd weer die overroepende toon. Zijn drang om mij te beschermen heeft het zelfde effect als een bloem onder een stolp zetten. Ik vrees reeds de dag dat ik afscheid van hem moet nemen. Zoveel dat hij voor me doet, hij blijft mijn beschermende, helpende papa. Die rol bevalt hem goed.


Sopdet Mama

Mijn moeder en ik lijken vaak tegenpolen. Ik ben koppig en een doorzetter, zij is onzeker en afhankelijk. Ze kijkt me telkens weer met een bezorgde blik aan wanneer ik weer iets nieuw probeer. Haar denkwijze heb ik overgenomen, maar in mijn voordeel. Alles waar ik me zorgen over maak giet ik om in een plan b, c, d en z. Ze is nog steeds bezorgd over me en kan me heel moeilijk loslaten. Zij wil graag dat ik haar grootste hartsvriendin wordt, maar we zijn zo andersdenkend dat de meeste gesprekken op een sisser aflopen. Ze is niet alleen bezorgd, ze helpt anderen vaak, bemiddelt waar nodig en heeft altijd een luisterend oor. Die eigenschappen heb ik van haar overgenomen en daar ben ik best fier op.


Mijn grootmoeder, mijn vader en mijn moeder, de drie grote beelden in mijn leven. De mensen waar ik me enorm aan gespiegeld heb. Dingen die ik nooit wou doen, dingen die ik ook altijd zo wou doen en uiteindelijk doe ik ze allemaal.

Fotoalbums, ze laten je stil staan bij de belangrijkste acteurs in je leven.

Handje Sopdet

Deze blog maakt deel uit van mijn reis op weg naar minimalisme. Ik laat me inspireren door de minimalisten Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus. De bedoeling is dat je jezelf aan de hand van een fictieve verhuis omtovert tot een minimalist. Niet alle stappen zijn eenvoudig, maar andere stappen zijn volgens mij voor iedereen doenbaar. Het vraagt wat tijd, aandacht en motivatie. Daar waar zij spreken van 21 dagen, spreek ik liever van 21 stappen. Wil je meer lezen, neem dan een kijkje op mijn verzamelpagina 'Minimalisme', de 21 stappen heb ik in het kort beschreven onder de titel '21 dagen op reis'.

8 opmerkingen:

  1. Wat leuk die foto's van jouw jeugd. Zelf vind ik het ook leuk om eens in de fotoalbums te snuffelen. Zo fijn om die jeugdherinneringen op te halen. Eigenlijk zou ik nu ook meer foto's moeten maken, zodat ik op het eind van het jaar een mooi jaaroverzicht heb.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Soms vergeten we dat he. Ik denk er over na om een klein fototoestel te kopen dat ik altijd in mijn handtas kan houden. Ik heb nu een canon en sedert ik die heb trek ik minder foto's, ik vind hem te groot en zwaar om altijd mee te nemen.
      Jaaroverzichten zijn zalig, vroeger probeerde ik iedere maand een foto te nemen van mijn dochter. De laatste twee jaar faal ik daar wat in. Tijd om samen goede gewoontes te beginnen? :D

      Groetjes
      En prettig weekend

      Verwijderen
  2. Wat goed dat je je tanden hebt gezet in deze klus. Het is iets wat ik ook zou moeten doen, maar ik kan mezelf er maar niet toe zetten...

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is inderdaad veel werk, zeker nu met dit zomers weer heb ik er moeite mee. Ergens hoop ik dit toch dit jaar volledig af te werken, liefst nog voor het nieuwe schooljaar.

      Verwijderen
  3. Die foto's van jou en ook de beschrijving van de band die je hebt met je ouders raken mij omdat ze zo herkenbaar zijn. Ik moest een beetje lachen om dat kapseltje van jou en je jurkje op foto 2. Het is zeker geen uitlachen hoor, het is ook weer een lachen van herkenning. Ik had precies hetzelfde kapseltje - "een brede froefroe", noemden ze dat toen - en precies hetzelfde jurkje :-)!

    Ik durf er niet aan te beginnen, aan het digitaliseren van foto's. Sterker nog, ik durf mijn hele fotodoos niet open te maken. Al 20 jaar lang neem ik me voor om mijn foto's eens te sorteren in fotoalbums, maar ik weet dat dit heel veel emoties in mij zal oproepen en daarom blijf ik het maar uitstellen. Tenminste, ik heb me er inmiddels bij neergelegd dat ik het afgesteld heb. Denk niet dat ik dat ooit nog ga doen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heb ik soms ook schrik voor, maar het voordeel is wel dat je levensfase per levensfase kan afwerken. Ergens moeten die verdrongen gevoelens toch verwerkt worden. Ik moet mezelf er alleen voor behoeden dat ik voor sommige fases niet veel foto's zou inscannen.
      Ik hoop dat je ooit de ruimte vindt om er aan te beginnen.

      Verwijderen
  4. Mooi... en ook ik herken de modetrends van foto 2! Guilty! ;-) Ik heb helaas niet zoveel foto's, het digitaliseren niet waard alleszins... Ik neem ze graag nog eens vast af en toe, iets tastbaars in mijn hand. Ooit, misschien...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Blijkbaar allemaal wat van dezelfde periode :D

      Je zegt 'helaas', dus ergens toch een gemis. Ik loop er ook over na te denken om voor mezelf een aantal foto's af te drukken op een canvas. Lijkt me inderdaad leuk om die af en toe vast te nemen en op weg te mijmeren.

      Groetjes

      Verwijderen