maandag 16 februari 2015

Werken om te leven

klok

Eenmaal ik besloten had minder te werken volgde de zoektocht naar mogelijkheden.

Ik nam contact op met mijn personeelsdienst en bekeek alle vormen van verlof en loopbaanonderbrekingen ik kon opnemen. Uiteindelijk bleek het voor mij het voordeligst dat ik tijdens de schoolvakantie onbetaald verlof zou opnemen om voor mijn dochter te zorgen. Onbetaald, maar geen mindering op mijn anciënniteit, beter kon ik niet wensen.

Het aantal verlofdagen die ik gedurende een jaar opneem is op die manier verdubbeld. Ik ben alle schoolvakanties thuis, behalve de zomervakantie. Dan ben ik een maand thuis in plaats van twee. De reden waarom is eenvoudig. Ik combineer mijn betaald verlof met mijn onbetaald verlof en zorg er voor dat ik op die manier maximaal een week onbetaald verlof per maand opneem. Dat betekent dat ik sommige maanden enorm moet budgetteren, maar waar een wil is, is een weg.

Gedurende een jaar liet ik mijn baas weten dat ik enorm blij zou zijn moest telewerk een recht zijn binnen onze dienst. In de beginfase kreeg ik een dag telewerk per week en toen de experimentele fase achter de rug was kreeg ik twee dagen telewerk. Van thuis uit werken vraagt wilskracht, maar de vrije tijd die je in ruil krijgt is een dankbaar geschenk.

Op een gegeven moment was ik het moe om iedere dag naar de hoofdstad te pendelen en op die manier twee uur vrije tijd te verliezen. Nu geniet ik opnieuw van die treinritten. Ik ontdekte opnieuw dat die paar uurtjes op de trein me de gelegenheid geven om te schrijven en lezen. Thuis doe ik dat veel minder. Wanneer je thuis werkt is er geen overgangsfase tussen werken en huishouden. Je springt van de ene fase in de andere.

Nu is mijn werkweek opgedeeld tussen wisselend een dag thuis en een dag in de hoofdstad werken. Ik heb constant het gevoel in een vakantiemodus te zijn. Iedere dag lijkt vrijdag en die zenmodus bevalt me enorm. Ik besef dat een mens alles gewoon wordt en eens de routine optreedt verdwijnt de dankbaarheid. Ik hoop dat ik dit blogje in de toekomst nog vaak lees.

Memo aan mijn toekomstige zelf: Wees dankbaar meisje, dit was/is een grote overwinning!

Op dit ogenblik heb ik nog twee maanden loopbaanonderbreking die ik kan opnemen voor mijn dochter in haar pubertijd zit. Ik spaar ze op, hoop ze op een dag te kunnen gebruiken om eens een maandje in een ander land te wonen met mijn allerliefste schat. Het geeft ruimte om te dromen en dat is een fijne gedachte.

Deze blog maakt deel uit van mijn reis op weg naar minimalisme. Ik laat me inspireren door de minimalisten Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus. De bedoeling is dat je jezelf aan de hand van een fictieve verhuis omtovert tot een minimalist. Niet alle stappen zijn eenvoudig, maar andere stappen zijn volgens mij voor iedereen doenbaar. Het vraagt wat tijd, aandacht en motivatie. Daar waar zij spreken van 21 dagen, spreek ik liever van 21 stappen. In stap 19 wordt je gevraagd om na te denken over jouw job. Wil je meer lezen, neem dan een kijkje op mijn verzamelpagina 'Minimalisme', de 21 stappen heb ik in het kort beschreven onder de titel '21 dagen op reis'.

8 opmerkingen:

  1. Wat ideaal dat je alle vakanties gewoon thuis kunt zijn. Dan heb je ook die logistieke puzzel niet.

    En ook mooi dat je kunt genieten van de treinreis. Dat scheelt natuurlijk enorm. Mijn man reist elke dag 2,5 uur naar Amsterdam, en 's avonds weer 2,5 uur terug en hij kan er ook goed tegen.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Nicole,

      Iedere dag vijf uur reizen is niet niks. Dan vermoed ik dat jouw man zijn job heel graag doet.

      De logistieke puzzel heb ik nooit. Mijn dochter wordt buiten de schooluren opgevangen door mijn vader. Gelukkig maar.

      Groetjes

      Verwijderen
  2. Wat leuk voor je dat je dat zo geregeld krijgt op je werk. Bij mij is het omgekeerde van toepassing. Vanaf augustus mag ik 4 maandjes voltijds werken i.p.v. 75% en daar ben ik wel blij mee. Weer eens een verandering in m'n leven, daar heb ik geregeld nood aan. Ook verhuizen we op 't werk naar een nieuwbouw waardoor ik over 2 weken dubbel zo ver mag fietsen en daar kijk ik ook naar uit. Zo'n klein uurtje heen en terug, zalig vind ik het om zo m'n knop om te zetten van werk naar thuis en omgekeerd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Verandering is vaak iets goed, dar merk ik bij mezelf ook. Het houdt me wakker, dat is de beste manier om het te omschrijven.
      Een half uur fietsen naar je werk is best doenbaar, tenzij het regent natuurlijk. Heb je op die dagen een alternatief of niet?
      Wanneer ik aan het dromen ben over de reisjes die ik ooit nog wil maken ... Op een dag zal ik net als jij blij zijn weer wat meer te kunnen werken.

      Verwijderen
    2. Ja hoor, ik kan altijd met een collega mee of zelf rijden met m'n autootje, maar dikwijls trek ik gewoon m'n - oversized - regenpak aan. In de nieuwe bouw van 't werk zijn er nu ook douches, perfect dus! :)

      Verwijderen
    3. Oh die douches, dat is fijn. Daar moet ik op het werk ook eens wat vragen over stellen. Wij hebben douches maar je hebt een speciale toegangsbadge nodig en ik weet niet wat de voorwaarden zijn.
      Wel fijn dat je, indien nodig met een collega kan meerijden.

      Verwijderen
  3. Ik wil je niet bang maken, maar heb je de nieuwe pensioenwetgeving (te danken aan de huidige regering!) al eens bekeken ? Deeltijds werken wordt daarin zwaar afgestraft ! Misschien toch eens nakijken voor je later in de knoei komt !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat weet ik Antoon, in de plaats van meer mogelijkheden te krijgen worden we gestraft als kleine kinderen. De loopbaanonderbreking waar ik gebruik van maak is eerder een soort van sociaal verlof. Daar zijn voorlopig geen veranderingen, gelukkig maar.

      Verwijderen