zaterdag 6 februari 2016

Het leven vieren

Sopdet

Op 1 februari werd ik wakker met een verward gevoel. Toen ik me doorheen de ochtendroutine wrong viel mijn oog op de kalender. “De hoeveelste zijn we nu eigenlijk? Zouden we de eerste zijn?”. Na een blik op mijn iPad wist ik het zeker, ik was jarig.

Waarom ging ik eigenlijk werken op mijn geboortedag? Wanneer heb ik beslist mijn verjaardag niet meer te vieren? Wanneer ben ik überhaupt gestopt met vieren? Ik werd me bewust van het feit dat ik me constant laat opslorpen door het leven. De wereld om me heen bepaald mijn levenspad en ik drijf gewoon mee op die flow. Moest dat nu een natuurlijke stroom zijn dan kon ik gewoon verder drijven. Maar het is een stroom gevuld met verlangens en noden van anderen.

Is deze dag een goed moment om het tij te keren? Ik trok mijn schouders op en ging mijn dochter wakker maken. “Goeiemorgen lieverd, mama is jarig vandaag.”, zei ik haar zachtjes. Gewoonlijk vergeten we elkaars verjaardag, we vieren enkel nog de verjaardag van mijn dochter. Ergens wou ik dat op zijn minst zij wist dat ik vandaag jarig was. “Ben je thuis vandaag mama?”, vroeg ze met slaperige oogjes. Ze zag de twijfel in mijn ogen. “Ik zou wel willen thuis blijven, maar wat hebben we daar aan? Jij bent naar school en het is slecht weer. Ik spaar mijn verlof wel op.”, zei ik twijfelend.

Toen ik bijna aan het station was ging mijn telefoon. Ik vermoede dat het mijn moeder ging zijn. Mijn dochter had waarschijnlijk gezegd dat ik jarig was. Tot mijn grote verbazing was het mijn kleine schat die me huilend vroeg of ik thuis wou blijven. Ze wou direct na school mijn verjaardag vieren. De traantjes waren echt en haar stemmetje raakte mijn hartje. Blij met het feit dat zij mijn geboortedag heel belangrijk vond maakt ik een ommekeer en ging terug naar huis. Het was tijd om terug te vieren.

Nu is de voorjaarsvakantie begonnen, een periode die vroeger gebruikt werd om aan wintersport te doen en carnaval te vieren. Zouden we morgen naar carnaval Aalst gaan? Koude en regen hield me de afgelopen jaren vaak tegen. Zou ik dit keer toch gewoon de trein opstappen en meevieren? Kunnen we aan wintersport doen? Buiten alvast niet, de sneeuw laat zich maar niet zien. Schaatsen zouden we wel kunnen doen. Tijd om te plannen en de voorjaarsvakantie eer aan te doen.

De Valentijns decoratie hebben we deze ochtend naar boven gebracht. Het huis is versiert met hartjes en rode attributen. Tijd om ook dit jaar de liefde opnieuw te vieren. Dochterlief is reeds aan de kaartjes begonnen, mooie tekeningen voor elk van ons. Ze wil ook naar de dierenwinkel om voor ons hondje een geschenkje te kopen. Aan haar opa heeft ze reeds gevraagd wat zijn lievelingskoek is. Zelf heb ik mijn geschenkje reeds gekregen. Op school had ze van een juf een eihoudertje gekregen in de vorm van een hartje. Schattig toch, nu dat ontbijtje nog krijgen.

Rond de Valentijns periode hoor je heel wat mensen klagen en zagen. Het voorjaarsfeest zou pure commercie zijn en mensen moet maar eens leren dat je elkaar het ganse jaar door graag moet zien. Wel, zelf denk ik dat mensen eens moeten leren dat we mogen vieren zonder dure geschenken. Elkaar af en toe eens extra in de bloemen zetten is een mooie uiting van respect en waardering. We moeten leren het leven te vieren voor we de waarde vergeten.

6 opmerkingen:

  1. Alsnog gefeliciteerd met je verjaardag. Ik was ook de 1e jarig en laat mij moeizaam tot niet in het zonnetje zetten en word mij daar bewuster van.
    Wat fijn dat jouw dochter zich uitspreekt en je daar gevolg aan kan geven en dat ook doet.
    Fijne vakantie samen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel en voor jou ook een dikke proficiat!
      Ja, ik ben wel heel blij met het feit dat ik flexibele werkuren heb, dat schenkt me een enorme vrijheid.

      Verwijderen
  2. Ik vind het zo leuk dat je een dagje vrij genomen hebt en dat je dochter dat zo lief vroeg. Hoe hebben jullie het dan gevierd die dag/avond?
    Wel goed gezegd. Valentijn is op zich wel goed, maar altijd maar die cadeaus kopen. Al denk ik dat veel mensen excuses zoeken om te kunnen consumeren. Wat moeten ze anders met hun geld ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ze had een tekening voor me gemaakt en we hebben samen genoten van een heerlijk stukje taart. Ik merkte dat ze nood had aan samen dingen doen dus hebben we daarna samen een mooie tekening gemaakt. Op het laatste heeft ze zonder blozen de tekeningen gewisseld en haar naam onder de mijne gezet. Van plagiaat gesproken ;)

      Ik kan het zelf eerlijk gezegd moeilijk vatten dat er mensen zijn die niet weten wat doen met hun geld. Volgens mij is er meer poef dan kapitaal. Ach, ik vind het gewoon spijtig dat we het vieren verleren omdat de handel er een commercie van maakt.

      Verwijderen
  3. Proficiat met je verjaardag ! Je hebt een gevoelige dochter, met het hart op een mensenmaat !

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik lees je post nu pas. Wat een mooie bespiegeling.
    Ik wuifde verjaardagen en bijzondere dagen, zoals trouwdagen, moederdagen, vaderdagen ook vaak weg. Uit tijdgebrek, en poeh denk ik dan 'moet ik daar ook nog aandacht aan schenken, het zijn er zoveel!'
    Maar ik begin er anders over te denken. Hoe mooi is het om aan zulke dagen even aandacht aan elkaar te schenken. Een gebaar, een kaartje, een telefoontje. En dat hoeft echt niet met een duur parfum, of een uitgebreid diner.
    Wat invoelend van je dochter om het moment van je verjaardag niet voorbij te laten gaan.

    warme groet
    Anita

    BeantwoordenVerwijderen