Grote schoonmaak in huize Sopdet

Opruimen

Een nieuwe golf van ontrommelen spoelt doorheen ons huis. Ik voelde het reeds kriebelen in de lente en nu is het eindelijk zover.

Ik heb ons huis voor het eerst bewust ontrommeld in 2015. Samen met mijn dochter pakte ik toen onze slaapkamers, bureau, speelkast, zolder en kelder aan. Mijn moeder nam de kriebels toen over en begon ook haar kamer op te ruimen. In totaal ben ik toen twee keer naar de ‘Kringloop’ gereden met een goed gevulde bestelwagen.


Ruim jouw rommel op. Begin klein. Overloop alle plekjes in huis waar je spulletjes hebt gelegd voor later. Een leuke opdracht is '100 spullen minder'. Draag alles wat nog bruikbaar is naar de Kringloop en alles wat niet meer bruikbaar is doe je in de vuilbak. Ga dan door met de 'maanduitdaging'. Dit zijn de zwaardere taken, de zolder, de kelder, de garage, de stal, ... Motiveer jezelf door iedere dag evenveel spullen te verzamelen als het nummer van de dag. Na een maandje ben je alle overbodige spullen kwijt. - Deel 8 van mijn manifest

Ik heb toen geleerd dat het geen zin heeft om de rest van mijn gezin om hulp te vragen of te smeken  mee te gaan in mijn verhaal. Ik motiveerde hen het best door gewoon lege dozen en zakken in de inkomhal te plaatsen. Toen ik zelf begon aan de grote kuis zag ik de dozen vol lopen en 80% van de inhoud was niet van mij. Ik zweeg en glimlachte zachtjes in mezelf.

Dit keer begon het ontrommelen in de keuken. Verspreid over twee dagen gaf ik ze een grondige poetsbeurt. Alles werd eruit gehaald, op de tafel geplaatst en na het uitwassen van de kasten zette ik samen met mijn dochter alles zorgvuldig terug.

Dit jaar viel het mij op dat we te veel koffietassen, dessertborden en brooddozen hadden. Tot mijn grote verbazing kwam er geen protest toen ik vroeg of ik de inboedel wat mocht uitdunnen. Mijn moeder heeft een zwakte wanneer ze in de ‘Action’ loopt. Is het eerlijk te wensen dat die winkel verdwijnt? Een bezoekje zet altijd aan tot kopen, terwijl we die spullen vaak niet nodig hebben. Dochterlief deed me plechtig de belofte dat ze oma gaat aanmoedigen minder te kopen in de ‘Action’.

Onze voedselvoorraad leek mij vrij sober. Afgelopen jaren hebben we ontdekt dat mijn dochter heel wat voedingsintoleranties heeft en dat merk je in de kasten. De snoepkast staat er leeg en verlaten bij en bevat meer grondstoffen dan eindproducten. We zijn dit ondertussen zo gewoon en vinden het best oké. Het boodschappenlijstje is inmiddels heel wat kleiner geworden.

Opruimen gaat gepaard met de nood tot organiseren. Ook dit jaar ervaar ik dat gevoel. Het gebruik van glazen voorraadpotten is iets waar ik in 2015 mee begon en ondertussen zou ik niet meer zonder kunnen. In tegendeel, de verleiding is groot om er nog een paar extra te kopen. Wanneer ik de kasten nu open dan denk ik : “Bijna klaar om zero waste aan te kopen.” En dat maakt me best wel fier.

Het enige wat ik nog steeds slordig vind, is de manier waarop we specerijen en kruiden stockeren. Ik zou graag een kruiden rekje hebben met gelijke voorraad potjes. Nu staan ze in een plasticdoos van roomijs en hebben ze allen een ander formaat. Voorlopig laat ik het echter zo, er staan andere verlangens op het takenlijstje.

Ook dit jaar heb ik enkele elektrische apparaten gevonden die naar de ‘kringloop’ mochten. Ze zijn reeds twee jaar stuk en we hebben ze nog niet gemist. Iets wat je kan missen kun je beter schenken aan diegene die het denken nodig te hebben. In de ‘Kringloop’ worden elektronische toestellen hersteld en terug in de kringloop gebracht. Dus ik hoop dat ze bij iemand anders meer vreugde brengen.

Ik ben nog niet aan het einde van mijn opruimverhaal. De eetplaats, de kelder, de zolder en de stal staan nog op het programma. Ik hoop dat ik ze klaar heb tegen het einde van de zomer. Hopelijk geraakt die koffer van me nog een keer gevuld.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen