No-spend challenge: Het resultaat

Budget uitdaging

Ik heb de afgelopen maand opgemerkt dat ik deze uitdaging best wel pittig vind. Over een aantal zaken heb ik mijn twijfels, andere dingen lieten me dan weer ervaren dat ik werkpunten heb.


Wat was moeilijk?

Ons gezin leeft niet autonoom, we werken buitenshuis in ruil voor geld. We leven stedelijk, hebben geen groentetuin, geen boomgaard en geen hoevedieren. We hebben bovendien geen regenwater en verwarmen met aardgas. Autonoom leven is een droom van me, maar voorlopig blijft het bij dromen.

Ik was de enige in ons gezin die meedeed aan deze challenge. Ik betaal maandelijks 180 euro voor eten en drinken. Extra dingen of zaken die ik gebruik, maar de rest van het gezin niet, koop ik zelf. Ik wilde niet in een situatie terechtkomen dat ik gewoon begon te leven op kosten van iemand anders. Wanneer iets aanwezig is in huis, is het heel moeilijk om daar niet gewoon van te genieten.

Ik heb geen voorraad, maar ik merk dat heel veel mensen tijdens de uitdaging leven van de voorraad. Dat vind ik op zich best een beetje spieken, die goederen zijn immers aangekocht in het verleden en moeten dan na de uitdaging opnieuw aangekocht worden. Het laten samenkomen van kosten vind ik persoonlijk niet zo slim. Wanneer alle spullen dan een maand later moeten aangekocht worden en er komen daar nog eens onverwachte kosten bovenop dan zou de uitdaging een bittere nasmaak krijgen.

Wat waren de valkuilen?

Ik heb gemerkt dat ik al snel geneigd was te besparen op zaken die ik regelmatig koop. Dat bleken echter ook de zaken te zijn die absoluut niet duur zijn. Groenten en fruit zijn heel goedkoop in vergelijking met bijvoorbeeld vlees. Bij een volgende uitdaging ga ik daar geen tijd meer aan verspillen.

Ik wil budgetteren om een aantal spaarpotjes sneller gevuld te krijgen. Door de focus op besparen te verhogen dreigde ik een aantal van mijn principes los te laten. Ik wil mijn steentje bijdragen in deze wereld door te kiezen voor duurzaam en niet voor duurkoop. Tijdens het budgetteren wil ik de nadruk blijven leggen op minimaliseren door simpelweg bepaalde producten en diensten te weigeren, niet door ze te gaan vervangen door iets goedkoper.

Ik heb het gevoel dat ik tijdens de uitdaging liever thuisbleef in plaats van de wereld te verkennen. De weg van de minste weerstand heeft me sterk geholpen om gedurende de uitdaging meer geld te sparen dan gewoonlijk. Deze weg is soms ook de weg van luiheid en weinig prikkels. Een gebrek aan prikkels maakt me introvert.

Wat heeft me geholpen?

Sopdet

Op momenten dat ik de broeksriem moest aantrekken ben ik begonnen met opruimen. Een grote kuis bewaar ik normaal het liefst voor de tussenseizoenen, maar de zomervakantie beginnen met een inventaris van wat ik in huis heb is ook zeer gunstig. Ontdekken dat ik veel spullen hebt die ik niet of amper gebruik brengt een bewustwording tot stand die automatisch tot minder consumeren leidt.

Mijn kasboekje bijhouden blijft een gunstig effect hebben. Dit is een gewoonte die ik iedereen aanraad. Dagelijks zien hoeveel geld ik kan spenderen en zien hoeveel ik reeds gespendeerd heb, maakt me spaarzamer. Eens ik de helft van mijn budget gespendeerd heb wordt ik zelfs angstig om nog iets uit te geven.

Ik hou er van om te winkelen en nieuwe producten te leren kennen. Ik loop bijvoorbeeld graag in een decoratiewinkel om te genieten van al die mooie creaties. Ik loop graag in proeverijen om mijn smaakpapillen te voorzien van een feestfestijn. Ik kan mezelf daarin verliezen. Op zo'n ogenblik mag ik niet vergeten wat mijn hoofddoel was om te gaan winkelen. Een boodschappenlijstje is dan onmisbaar.

Ik ben van mening dat ik werk om genoeg geld te verdienen om mezelf en mijn gezin te onderhouden. Hoe minder ik nodig heb, des te meer verlof kan ik nemen om te spenderen bij mijn gezin. Ik vind het nu belangrijk om er te zijn voor mijn kind en ik hoop later eveneens te kunnen zorgen voor mijn ouders. Zolang ik me bewust ben van dit doel vind ik het eenvoudig om te minimaliseren op mijn uitgaven.

Wat draag ik mee?

Hoe minder je winkelt, hoe minder je consumeert. Dus een inventaris bijhouden van wat ik maandelijks gebruik en die producten aankopen wanneer het loon gestort wordt, is een aanpak die voor mij werkt. Wanneer de basis in huis is, dan is de rest luxe. Luxe koop ik wanneer ik doelloos ga winkelen.

Vlees is duur en als bediende heb ik niet zoveel voedingsstoffen nodig als een arbeider. Ik wil graag om de dag vlees van mijn bord schrappen. In mijn situatie ga ik daarmee niks besparen, dat wordt immers betaald van ons huishoudbudget, maar ook dat budget bepaalt mijn welvaartsgevoel.

Ik moet me wat meer verdiepen in goedkope uitstapjes. Ik mag de avonturier in me niet te bed leggen. Wel moet ik er rekening mee houden dat mijn dochter graag consumeert, maar dat ze liever thuis vrienden uitnodigt dan met mij de wereld te gaan verkennen. Ik zal dus ergens de gulden middenweg moeten vinden.

Niks spenderen doe je door de dagelijkse handelingen onder de loep te nemen. Wat doe je automatisch en is het echt nodig? Komende maanden wil ik verder bekijken hoe ik mijn routines kan veranderen door te experimenteren met het al dan niet noodzakelijk zijn van bepaalde handelingen. Op dit ogenblik test ik bijvoorbeeld de noodzaak van douchegel, shampoo, conditioner en scheerschuim.

2 opmerkingen:

  1. Hele mooie overpeinzingen en lessen van besparen.
    Ik ben het met je eens dat het opmaken van de voorraden die je in huis hebt een vorm van vals spelen is. Ik heb daar ook mee geexperimenteerd, maar voor mij geldt dat ik toch al de hele maand van de voorraad eet. Wat je er wel van leert is om creatief te koken, vooral als je pas begint met zuiniger leven is daar veel winst te behalen. Al was het alleen maar omdat het voedselverspilling tegen gaat. De maand is voorbij en voor mij is het echt zo dat ik nu extra moet kopen om de voorraad weer op peil te brengen.

    Wat conditioner betreft, zul je denk ik snel merken dat het overbodig is. Net als wasverzachter of een toiletblokje.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Anita,
      Leven van de maandelijkse voorraad lijkt me inderdaad slim. Ik ben al volop bezig met mijn inventaris, ik moet enkel de houdbaarheidsdatum nog opzoeken, maar dat zal wat tijd vragen. Ik hoop daardoor in de toekomst minder in de verleiding te komen om extra dingen te kopen.
      Ik merk zelf niet veel van dat creatieve omdat ik niet het gevoel heb dat ik iets te kort kom. Wel merk ik dat hoe minder er in de kast ligt, hoe minder we naar die kast gaan. Dus eerder bewustwording van het feit dat ik het eingelijk niet nodig heb, dat het luxe is. Vraag blijft of ik wil werken voor die luxe.
      Ik kijk uit naar het gedeelte om dingen te schrappen of vervangen door iets duurzaam. Lijkt me heel leerrijk.
      Groetjes

      Verwijderen