Dromen over verraad

Volle maan

Het is vandaag blauwe maan in Waterman. Hoe staat het met jouw gevoelswereld?

Afgelopen nacht schoot ik wakker uit een nare droom. Al wie ik lief heb had me verraden en keerde me de rug toe. Ik reageerde op verschillende manieren. In een eerste versie was ik zodanig geschrokken dat ik verstijfde. In een twee versie werd ik woedend en vernielde alles op mijn pad. In een derde versie vertrok ik met de noorderzon en liet alles achter.

Op de vooravond had ik reeds gemerkt dat volle maan op komst was. Ik ben heel gevoelig in die periode en heb dan vaak baaldagen met emotionele pieken. De volle maan is dit keer een blauwe maan omdat we in het begin van de maand reeds een volle maan hadden. De volle maan staat in het sterrenbeeld waterman. Symbolisch is het een periode om stil te staan bij de gedachte: "Leven vanuit je hart of vanuit het denken?". Vanuit mijn hart ben ik een vechter, vanuit mijn denken een vluchter.

Dromen over verraad staat symbool voor een conflict tussen jezelf en de maatschappij. Het tegenovergestelde doen van datgene wat algemeen aanvaard wordt. Het niet aanvaarden van bepaalde waarden en getrouwheden. De droom stelt me dus de vraag of ik verbaasd ga toekijken, rebelleren of de rug toekeren. De rebel in mij klopt vaak op de deur, toch is het iets wat ik heb leren onderdrukken. Op lange termijn ervaar ik dat vluchten telkens de beste oplossing is.

Vanuit de mythologie zijn er heel veel verhalen over verraad. Het verhaal van Blodeuwedd is zo'n verhaal. Zij werd uitgehuwelijkt aan de zonnegod en samen met de man waar ze waarlijk van hield doodde ze haar echtgenoot. Wanneer zij in jouw leven komt dan moet je je afvragen op welke manier je jezelf misleidt. Hoe heb je jezelf verraden? In mijn droom voelde ik dat woede me het meeste leven schonk maar ook een negatieve kettingreactie tot stand bracht. Vluchten maakte me triest omdat ik het gevoel had alleen te staan in de wereld, maar het bracht ook rust. Ik ben nog steeds niet zeker met welke manier ik mezelf het meest verraad.

14 opmerkingen:

  1. Dat is een indrukwekkende analyse, Sopdet! ;-)

    Verraad is een thema dat ook meermaals in mijn leven een rol gespeeld heeft. De drie verschillende manieren waarop jij er in je droom mee omging, herken ik, zelfs in diezelfde volgorde! Toen ik heel jong was, schrok ik er zodanig van, dat ik niet meer kon reageren. In een latere levensfase werd ik woedend en de zeldzame keer dat het nu nog speelt in mijn leven, keer ik diegene (of het verraad zelf) de rug toe.

    Maar, zoals jij in je slotzin ook suggereert, begin ik erachter te komen dat de meeste thema's die in mijn leven spelen neerkomen op 'conflicten' of 'worstelingen' in/met mijzelf. Zo was ik vorige week nog boos op iemand en niet lang daarna viel bij mij het kwartje dat ik in feite heel boos was op mezelf, vanwege de manier hoe ik met de situatie was omgegaan.

    Nu moet ik zeggen dat ik een emotie als boosheid, of woede, achteraf vaak dankbaar ben. Ik heb al vaak ondervonden dat ze me kracht geeft. En als ik dan nog veel later op bepaalde situaties terugkijk, dan kan ik meestal concluderen dat ik die kracht nooit zou gevonden hebben als ik niet eerst eens heel boos geworden zou zijn. In die zin hebben boosheid en woede mijn leven vaak een zeer positieve wending gegeven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Sunny,

      Bedankt om met me mee te denken. Ik denk dat je gelijk hebt. Ik mag die rebel niet de mond snoeren, want het is net de rebel die verandering brengt. Uiteindelijk iets de rug toekeren, zelfs als dat betekent dat je dan alles kwijt bent, vraagt ook veel moed. Die moed vind ik terug in de rebel.
      Sneller beseffen waarom ik werkelijk kwaad ben en dan de energie die voortvloeit uit die woede gaan gebruiken om verandering te brengen. Dat lijkt me de ideale middenweg.

      Groetjes

      Verwijderen
  2. Interessant blogje! Het heeft me ook even aan het nadenken gezet... Ik ben vaak een vechter geweest denk ik, maar dat heeft me nog niet veel heil gebracht in het leven. Mensen hebben liever dat je vlucht, dan vecht... als je vecht dan kom je immers op hun terrein en dan zouden ze wel eens macht kunnen verliezen. Ik heb al verschillende mensen uit mijn leven gebannen die dit niet konden aanvaarden. Boosheid vind ik een zeer energierovende emotie, ik probeer tegenwoordig zoveel mogelijk los te laten, maar dat lukt slechts met vallen en opstaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb leren loslaten door te aanvaarden dat het niet mijn strijd is maar die van mijn tegenstander. Enkel wanneer mijn eigen zekerheden worden aangevallen heb ik het nog moeilijk. Bijvoorbeeld een collega die je het leven zuur maakt op het werk. Ieder is daar om brood op de plank te krijgen, daar duld ik geen pesterijen. Af en toe krijg ik nu echter het gevoel dat ik vaak te gemakkelijk zwijg en verder ga. Het weggaan voelt op den duur aan als verjaagd worden en dat kan ook niet de bedoeling zijn.

      Verwijderen
  3. Neen, dat kan inderdaad niet de bedoeling zijn. Ik heb ook ervaring met hele negatieve achterbakse en compleet incompetente mensen op het werk. Ik heb lang gestreden, maar na verloop van tijd de handdoek in de ring gegooid. De directie nam immers liever (uit eigenbelang) de rotte appels in bescherming. Ik hoop dat het jou beter vergaat op het werk.
    Die eerste zin van jouw reactie vind ik trouwens erg inspirerend.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is gelukkig een voorbeeld uit het verleden, net als jij heb ik de handdoek in de ring gegooid. Ik zie het nu gebeuren bij andere collega's en daar krijg ik dan koude rillingen van. Aan vriendjespolitiek doe ik niet, ik ga voor competente collega's, dat betekent dat ik af en toe in de gevarenzone kom. Tegenwoordig hou ik me gedeisd en aangezien ik autonoom werk kan dat :D

      Verwijderen
  4. Dromen ? Slechts héél, héél, héél zelden weet ik dat ik gedroomd heb... Soms ben ik jaloers van mensen die hun dromen kunnen vertellen, ik kan dit zelden of nooit. Maar wat ik wel vaak doe, is zitten dagdromen, mijn fantasie laten vrij lopen. Ergens dank ik dat ik dat eigenlijk nooit heb verlaten, van uit mijn kindertijd. Toen al had ik een ongebreidelde fantasie, en ik heb dat nog steeds. Wellicht door dat ik het nooit heb verloochend, dat ik het steeds leuk ben blijven vinden, en misschien is dat mede de oorzaak dat ik dat in mijn slaap nooit bewust droom ?
    Ik ben dus gewoon verwonderd over je dromen...
    Of je daar echt een analyse kunt van maken? Ik heb er geen idee van. Psychologen zijn ook al voor of tegen...
    Weet je, ik opteer gewoon voor het heerlijke loslaten van de regels, het ongebreidelde fantaseren. En dan zeg ik: geniet er van !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Antoon,

      Dagdromen doe ik ook vaak, al moet ik toegeven dat het minder is dan vroeger. Te weinig lege momenten. Op de trein overkomt het me nog wel. Heerlijk vind ik dat. Zoals je zegt, volgens mij is het een kwestie van het gaande te houden. Mijn dagdromen zijn echter nog nooit uitgedraaid op een nachtmerrie.

      Ik droom heel intens en af en toe kan ik mij ieder detail herinneren, vooral wanneer ik me mag uitslapen. Bij nachtmerries gaat mijn hart in overslag. Heb dat al een paar keer uitgetest met een hartslagmeter. Ik spring dan echt recht in mijn bed en kan het eerste half uur niet slapen. Als kind kon ik dezelfde nachtmerrie maanden aan een stuk herbeleven, ik schreeuwde telkens het ganse huis wakker. Het analyseren helpt mij bij het loslaten van de droom. Het valt nu zelden voor dat ik dezelfde droom nog een tweede keer heb.

      Verwijderen
  5. Over verraad kan ik ook wel meepraten. Vroeger vluchtte ik, maar daarmee maakte ik het mezelf moeilijker om het gebeuren af te sluiten. Daarom reageer ik nu zodat ik het ook makkelijker kan loslaten. Het lijkt mij wel een enge droom om te hebben. Zelf herinner ik mij m'n dromen meestal niet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Afsluiting is inderdaad een belangrijk proces, anders blijven open wondes soms jaren pijn doen. Daar volg ik je volledig in.
      Wat die dromen betreft, sus jezelf dan maar met het feit dat je een goed gemoed hebt ;) psychologen zeggen toch dat nachtmerries typerend zijn voor onrustige zielen.

      Verwijderen
  6. Interessant om zo naar je droom te kijken. Ik heb de laatste nachten veel dromen gehad, maar nu kan ik ze me natuurlijk weer niet herinneren...


    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In heel wat boeken over dromen schrijft men dan het een principe van trainen is. Ieder avond voor het slapen gaan jezelf inpraten dat je jouw droom wil herinneren. En heel vaak oefenen in dagdromen. Ben je een dagdromer?

      Verwijderen
  7. Dag Sopdet,
    Ik zag jouw blogje en moest eigenlijk vooral aan mijn zoontje denken. Rond de volle maan-periode slaapt hij precies nog onrustiger. Hij lijkt daar dus ook gevoeliger voor. Net zoals zijn mama :-) In die periode vind ik het best eng als mijn man niet thuis is en ik alleen moet slapen. Dan voel ik me veel onrustiger vanbinnen...
    Fijn hé, om zo over je dromen na te denken. Als je ze gaat analyseren, kan je er heel wat uit leren. Vind ik zelf wel heel bijzonder. Ons onderbewuste heeft ons veel te vertellen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Ann,
      ik kan me inbeelden dat je dan niet graag alleen in huis bent. Ik vind dat ook niet zo fijn, zeker niet wanneer ik enorm angstig ben in mijn droom.
      Ik denk ergens dat het in de genen zit. Mijn dochter had dat vroeger ook. Het begint te minderen, maar ik hoor haar toch nog regelmatig praten in haar droom. Kan jouw zoontje zijn droom navertellen?

      Groetjes
      Sopdet

      Verwijderen