Heb ik een plan?

De eerste maanden was ik druk bezig met het uitwerken van een visionboard.

Ik ontdekte al snel dat ik uitkwam op een bord met gemoedstoestanden waarin ik me goed voel. Het waren niet echt doelstellingen, maar eerder een sfeer waar ik in terecht wou komen. Het visionboard werd voor voor mij dus een verzameling van sfeerbeelden die weerspiegelen wat de toekomst voor me in petto heeft.

De meeste mensen vinden het heel eenvoudig om een bucketlist te maken, een lijstje met honderd zaken die ze nog willen doen voor ze sterven. Uiteindelijk hebben we allen verlangens, weten we allemaal wat we leuk vinden en wat niet. Toch vond ik het heel moeilijk om mijn lijstje te maken.

Geïnspireerd door Oosterse leermeesters werd ik een trouwe aanhanger van de gedachte dat verlangen niet deugdzaam is. Ik leerde niet langer te verlangen. Ik aanvaarde dat niks mij toebehoorde en dat ik niks hoor te bezitten.

Wanneer je stopt met verlangen en na enige tijd moet vaststellen dat het getrek en gesleur in de wereld om je heen er voor zorgt dat je in een rol van dienstbaarheid terechtkomt dan heb je jouw leven opgevuld met het verlangen van anderen. Dat op zich is ook verlangen en het is een scherpe keerzijde. Ergens was ik niet zo sterk in dat 'niet verlangen' en ik ging wat dieper graven.

Ik vond angst. De angst om mijn verlangens niet te kunnen realiseren, de angst ontgoocheld te worden, spijt te hebben. Ging ik stoppen met verlangen vanuit een vorm van zelfbescherming? Uiteindelijk kan ik dat alleen weten door te gaan ervaren. Op het ogenblik dat ik verlangen opnieuw op mijn lijstje liet verschijnen kwam de rest vanzelf.

Ik wil wat ik wil bereiken realistisch houden. Een aantal opleidingen in doelstellingen bereiken door 'SMART' te gaan denken hielpen mij hierbij. Specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdsgebonden. Het was tijd om mijn tijd te herwaarderen en te bepalen waar ik tijd wou aan spenderen.

Mijn mindmap is opgedeeld in drie delen: waarden, bewegen en voeding. Vooral het bewegen en mijn voeding is meetbaar, acceptabel, realistisch en meetbaar. Daar werk ik dan ook het meeste rond.

Toen ik bezig was aan mijn mindmap vroeg mijn dochter: “Mama, wat doe je?”. Ik liet haar weten dat ik aan het neerpennen was wat ik allemaal wat vaker wil doen. Ik was op dat ogenblik het stukje bewegen aan het invullen. Ze begon spontaan mee te lezen. Na een minuutje kreeg ik het volgende te horen: “Nou mama, doe die iPad maar dicht want ik wil dat vandaag nog allemaal met je doen.”. Een betere coach kan ik mij niet wensen.

Ik heb een digitale lijst waarin ik mijn drie delen heb opgedeeld in taakjes. Iedere dag bewegen, wandelen of yoga, iedere week fietsen of zwemmen en dansen. Ieder dag mijn voedingswaarden inbrengen en iedere week een bepaalde groente of fruit uitproberen om te bekijken hoe mijn lichaam er op reageert. In mijn app vertrouw ik vaak op de ingevoerde gegevens van anderen, dus verplicht ik mezelf om iedere week de voedingswaarde van een bepaald product te controleren of in te brengen.

Mijn missie heb ik nog steeds niet specifiek uitgeschreven. Ik focus me op mijn dagboek en mijn blog om hiervoor een specifieker plan uit te schrijven. Ik volg het pad van minimalisme en hoop daarmee de essentie te vinden. Opruimen en budgetteren zijn tools die ik alvast gebruik om te evolueren tot een een duurzamer, ecologisch en eenvoudig leven. Weg met de ruis, lang leve de rust en routine.

Deze blog maakt deel uit van mijn reis op weg naar minimalisme. Ik laat me inspireren door de minimalisten Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus. De bedoeling is dat je jezelf aan de hand van een fictieve verhuis omtovert tot een minimalist. Niet alle stappen zijn eenvoudig, maar andere stappen zijn volgens mij voor iedereen doenbaar. Het vraagt wat tijd, aandacht en motivatie. Daar waar zij spreken van 21 dagen, spreek ik liever van 21 stappen. In stap 2 wordt je aangemoedigd om een plan uit te werken. Wil je meer lezen, neem dan een kijkje op mijn verzamelpagina 'Minimalisme', de 21 stappen heb ik in het kort beschreven onder de titel '21 dagen op reis'.

3 opmerkingen:

  1. Volgens mij is het ook een pad waarvan je zelf soms afwijkt om het vervolgens opnieuw te volgen. Dat merk ik bij mezelf.
    Zelf heb ik jaarlijks een kleine bucket list van dingen die ik wil doen zoals weekendjes weg, voorstellingen die ik wil zien, sportuitdagingen, ... Veel verder dan dat jaar denk ik niet na. Ik zie wel wat er komt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een jaar vind ik toch al heel wat, ik kom meestal niet verder dan een paar dagen of weken. Ik heb zelf een periode gehad dat ik niet verder kwam dan de dag zelf. Al doende echter geleerd dat dit voor mij niet ideaal is. Ik had achteraf regelmatig spijt dat ik niet wat meer opzoekingswerk had gedaan. Te ver op voorhand lijkt ook niet te werken, die lijstjes geraken vaak zoek ;)

      Verwijderen
    2. Hoi Myriam,

      Ik heb nagedacht over jouw jaarlijks lijstje en het heeft wat beweging gebracht.
      Ondertussen heb ik een lijstje gemaakt voor de rest van het jaar en vind iedereen dat mijn agenda veel te druk is LoL
      Toch ga ik jouw methode uitproberen en nu mijn lijstje online staat kan ik het niet meer kwijt geraken ;)

      Groetjes

      Verwijderen