De telefoon minimaliseren

GSM Alditalk

Een nieuw telefoonnummer, het zal even wennen worden.

Digitaal verkeer minimaliseren, daar kan je iedere dag een blog over lezen. We beseffen het maar al te goed, het zijn tijdsvreters en we zijn verslaafd. We zijn het gewoon om voor iedereen constant beschikbaar te zijn en verwachten datzelfde terug van anderen. Logisch? Ik geloof van niet.

De gsm zorgt voor een bepaalde alertheid. Ik vergelijk het met mijn slaapritme toen mijn kindje net geboren was. Ik sliep goed, maar bij het minste dat ze kreunde of draaide was ik wakker. Ik had zelfs in mijn slaap een bepaalde vorm van alertheid ontwikkeld. Het is natuurlijk idioot te denken dat je dan voldoende slaapt.

Hetzelfde geldt voor de telefoon, op één of andere manier ontstaat er een automatisme om regelmatig naar die telefoon te kijken. Het brengt verstrooiing en onderbreekt eender welke vorm van concentratie of aandacht voor het heden. Iedere lege seconde die bestemd is om te rusten of indrukken te verwerken gaat naar de telefoon.

Twintig jaar geleden kocht ik mij een gsm omdat ik een wagen had aangekocht. Ik wou mijn vader kunnen bereiken in tijden van nood. Gek hoe de jaren die daarop volgden diezelfde gsm mijn doen en laten ging bepalen. Was ik te laat dan werd er verwacht dat ik even belde. Veranderden mijn plannen dan moest ik dat eveneens laten weten. Wou ik langskomen dan moest ik even bellen. Alles werd instant. Gedachten worden verstuurd nog voor ze uitgesproken zijn en herinneringen worden gedeeld op het moment dat ze gebeuren.

Herken je deze uitspraken: Jij: Ik heb gisteren iets leuk gedaan. Gesprekspartner: Ik weet het, heb het op Facebook gezien.. Oh wat een pretbedref. Persoonlijk heb ik ervaren dat digitaal verkeer er voor zorgt dat mensen nog weinig vertellen tegen elkaar in een gewoon gesprek. Alles is immers reeds gedeeld met de digitale wereld. Bovendien gaan sommige nieuwtjes zo vaak rond dat alles plotseling oud nieuws is en zelfs afgezaagd wordt. Hey, heb je dat leuke filmpje gezien? Ja, het is al twintig keer op mijn startpagina verschenen.

Enkele jaren geleden was mijn gsm stuk. Ik wou mij geen nieuwe aanschaffen. Iedereen was geschokt en al snel waren er een paar mensen die mij een gsm wilden aankopen. Om dat te voorkomen kocht ik me snel een tweedehands gsm aan. Die gsm bleek af en toe wat ontvangstmoeilijkheden te hebben en mijn batterij was toe aan vervanging. Niet veel later kreeg ik een nieuwe gsm als geschenk. Daar stond ik dan, ik wou zonder gsm door het leven, maar mijn omgeving werd gek van die gedachte.

Mijn gsm blijft over het algemeen in mijn handtas zitten. Aangezien ik mijn gsm als wekker gebruik neem ik hem dus twee keer per dag in de hand. Wanneer de tijd het toelaat beantwoord ik dan de berichten die ik heb ontvangen. Naar mijn voicemail luister ik zelden of nooit. Mijn persoonlijke boodschap is: Hey, ik ben er niet, bel later maar terug.. Heel vaak moet ik dan horen dat ik toch weinig sms en dat ik zelden bereikbaar ben. Ik kan er niks aan doen. Ik haat dat ding en gebruik het enkel voor praktische zaken, afspraken en noodgevallen.

Afgelopen maand heb ik me verdiept in de huidige tarieven voor bellen en smsen. Ik betaalde iedere maand 15 euro voor een ding dat ik helemaal niet leuk vind en dat vond ik toch wel veel. Als je kan besparen op dingen die je leuk vindt, dan ook op dingen die je niet leuk vindt. Ik vond een prepaidkaart bij AldiTalk voor 4 euro. Zalig! Dus ik kocht een nieuwe sim-kaart aan.

Na een een aantal dagen zat ik met de inschrijvingsformulieren op de trein. “Zou ik mijn nummer overzetten?”, was de hamvraag. Ik had dat nummer al zo lang dat ik niet eens meer wist wie dat nummer allemaal had. Het was ondertussen waarschijnlijk al in heel wat mailinglijsten terechtgekomen. Ik was zelfs ooit zo dom geweest het in te voeren bij Facebook als controleoptie. Tegen het einde van de treinrit hakte ik de knoop door en besloot mijn nieuwe nummer te aanvaarden.

Nu moest ik mijn nieuwe nummer instuderen en mijn familie en vrienden laten weten dat ik een nieuw nummer heb. Ik overliep mijn contactenlijst en besloot alle contacten waar ik het afgelopen jaar geen contact mee had te verwijderen. De eerste persoon die ik een smsje stuurde was mijn maatje. Hey, ik heb een nieuw nummer en jij bent de eerste die het weet. Vandaag ben ik enkel bereikbaar voor jou.. Het was best een leuk moment, maatjelief was blij dat ik eindelijk een reden had om nog eens te smsen.

De oude kaart hou ik nog even bij, de komende maanden zal ik af en toe wel eens controleren wie ik allemaal vergeten ben. Ik heb geen flauw idee hoeveel officiële instanties mijn nummer hebben. Ik vraag me eerlijk gezegd af waarom ze dat nodig hebben, voorlopig ben ik dus enkel bereikbaar voor mensen die ik effectief vaak zie. Het voelt goed. Ergens vind ik het reeds jammer dat ik dat niet kan met mijn emailadres, je naam kan je immers moeilijk gaan veranderen.

Deze blog maakt deel uit van mijn reis op weg naar minimalisme. Ik laat me inspireren door de minimalisten Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus. De bedoeling is dat je jezelf aan de hand van een fictieve verhuis omtovert tot een minimalist. Niet alle stappen zijn eenvoudig, maar andere stappen zijn volgens mij voor iedereen doenbaar. Het vraagt wat tijd, aandacht en motivatie. Daar waar zij spreken van 21 dagen, spreek ik liever van 21 stappen. Wil je meer lezen, neem dan een kijkje op mijn verzamelpagina 'Minimalisme', de 21 stappen heb ik in het kort beschreven onder de titel '21 dagen op reis'.

Lees ook:

14 opmerkingen:

  1. Zelf gebruik ik mijn gsm ook bijna niet. Heb nog zo'n oude.
    En als iemand me om mijn telefoonnummer vraagt, dat geef ik altijd dat van mijn vaste lijn. Zit wel voicemail op, maar weet niet hoe dat werkt.
    Heb ook wel een iPhone, maar daarvan weet ik gelukkig ook niet hoe die werkt. Gebruik 'm alleen om foto's mee te maken.
    Nee, als ik uit ben, dan ben ik uit. Ik wil niet 'digitaal gestoord' worden ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fijn van eindelijk eens te merken dat ik niet de enige ben. Meestal sta ik goed alleen in die denkwijze.

      Ik heb hetzelfde probleem met de voicemail op het werk. Ik heb dat ding al honderd keer proberen uitschakelen, maar zoals nogal vaak wil de technologie me online houden. LoL

      Verwijderen
  2. Ik zou mijn gsm (sinds februari geleden zelfs 'smartphone') niet meer kunnen missen, erg hoe snel ik eraan gewend ben! Oproepen mis ik vaak, omdat ik het ding gewoon niet hoor in mijn handtas, en daar wordt mijn omgeving wel horendol van ;-) Maar ik vind het wel een veilig gevoel dat ik zelf in elke situatie iemand kan bellen. En nu met de smartphone is het su-per-han-dig om overal en altijd internet te hebben, ik had nooit gedacht dat ik het zo rap gewoon ging zijn! Al die apps, man man man... van 'nmbs-info' over 'apotheek van wacht' tot 'tv-gids', alles via smartphone! AldiTalk is idd voordeligste, goed gezien!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan jouw helemaal volgen wat betreft het veilig gevoel en gebruiksgemak van het internet, maar ik ben me ook heel bewust van de keerzijde.
      Wat de trein betreft ben ik ofwel een verwend nest of iets in die trend. Ik ga naar het station wanneer het me past en neem de eerste trein die toekomt :p en de apotheek, dat vraag ik aan de dokter, die zoekt dat altijd netjes voor me op en legt me dan nog eens de weg uit ook ;)

      Ach, op de een of andere manier vinden we altijd wel iets om ons het leven gemakkelijk te maken.

      Groetjes

      Verwijderen
  3. Dat herken ik, dat regelmatig kijken of je een sms of telefoontje gehad hebt (het verslavingsgehalte), de verwachting dat je altijd bereikbaar bent.
    Gsm, internet, Facebook.... heel leuk allemaal, maar het geeft ook stress.
    Ik probeer het nu bewust allemaal wat te doseren/blocken en periodes van rust in te lassen. Niet altijd even makkelijk. Het is zo verleidelijk ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel verleidelijk, maar gelukkig gaat het aanleren en afleren even snel.

      Groetjes

      Verwijderen
  4. Ik herken het ook. Zelf kijk ik meestal 3x per dag op mijn gsm. 's morgens als ik hem aanzet, 's middags tijdens mijn middagpauze en 's avonds als ik hem uitzet, en uiteraard wanneer ik een sms heb of gebeld wordt. Facebook, apps, Twitter, ... Ik laat het aan mij voorbijgaan en heb genoeg aan m'n blogje. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat ervaar ik ook Myriam. In de beginfase een pagina aangemaakt op Facebook. Telkens wanneer ik mijn blog liet testen kreeg ik de opmerking dat ik niet aanwezig ben op sociale media. Nu merk ik dat ik die pagina compleet verwaarloos. Bloggen is een mooi alternatief om het allemaal te bundelen.

      Verwijderen
  5. Ik gebruik mijn smartphone ook zo min mogelijk. Ik vind het maar een onrustig ding. Ik gebruik hem vooral voor muziek en om te bankieren.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bankieren op een smartphone, is dat schermpje niet te klein?

      Verwijderen
  6. Leuk vond ik het deel waar je verwijst naar de sociale media, en "Ik weet het, ik zag het op Facebook...". Bij mij wil mijn vrouw over iets praten met een vriendin, en haast steevast krijgt ze dan: "Ik weet het, ik las het op de blog van Toon"... Maar het is zo, we leven veel opener dan vroeger, en je moet er bij blijven om te vermijden dat je alles, ook de dingen die daar niet horen, niet in de openbaarheid brengt via twitter, Facebook en wat al nog.
    Ondertussen geniet ik van je leuke blogs !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, grappig dat je daarin herkenning zag. Ik kan me al inbeelden dat vrouwlief het niet zo leuk vindt. Ik heb maar twee vrienden die de weg naar deze blog kennen en ik wil dat eigenlijk zo houden. Enerzijds maak ik zo nieuwe vrienden en anderzijds weet ik dan nog wat vertellen bij mijn huidige vrienden.

      Verwijderen
  7. Een smartphone-verslaving is idd heel rap aangeleerd, het is gewoon héél gemakkelijk leven mét, maar ik kan me wel redden zonder ;-) Soms vrees is echter voor mijn kinderen later. Hoe vind je nog je weg zonder gps? Hoe consulteer je de uurroosters van de busregeling zonder de app? Hoe zoek je iets op in de bib, als internet wegvalt? Ik probeer het ze bij te brengen, maar soms voel ik met toch een prehistorisch monster, hopelijk blijft er wel het een en ander hangen... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is een gevoel dat ik zelf ook regelmatig heb. Alles is gedigitaliseerd, maar wat doen we wanneer dat digitale een keer wegvalt? Gelukkig zijn we creatieve wezens en zouden we al snel een oplossing bedenken. Maar toch, een plan B is altijd leuk. De gps gebruik ik minder en minder, ik kan vrij goed kaartlezen en mijn interne gps laat mij zelden in de steek.

      Verwijderen