Je eigen mening of...

Denker op een rots van Barry Flanagan

De mening van iemand anders overnemen, is dit logisch of niet? En wat bepaalt de eenvoud waarmee we meningen overnemen?

Deze week mocht ik ervaren dat ik in tijden van nood best wel iemand ben die kordaat reageert. Om het even wat er om me heen gebeurt, wanneer ik merk dat mijn logica een oplossing biedt zal ik me niet snel laten beïnvloeden door de meningen van anderen. Vastberaden en rustig ga ik dan op mijn doel af.

Dat blijkt echter niet altijd zo te zijn. Er zijn heel veel zaken waar ik zwicht voor de mening van anderen. Ik ken mijn zwaktes. Wanneer iemand me vraagt waar of wanneer iets gebeurt is dan zal ik zeggen: “Ik dacht… Maar ik ben het niet zeker.” Wanneer we de weg zoeken dan vertrouw ik op mijn innerlijke gps en anderen moeten al een heel sterk punt maken vooraleer ik hen en niet mezelf ga volgen.

Wanneer we kunnen terugvallen op eigen ervaringen dan zijn we al snel geneigd onze eigen mening als waarheid te bestempelen. Wanneer we geen ervaringen hebben in een bepaalde materie dan volgen we anderen. Wat bepaalt nu wie of wat we geloven. Wiens mening zetten we boven die van onszelf?

Wanneer het onze doelstelling is een juist antwoord te hebben dan gaan we vertrouwen op mensen met kennis. We plaatsen dan de rede boven de ervaring. Mensen die besloten hebben zich te specialiseren in een bepaalde materie krijgen dan veel aanzien binnen onze maatschappij. Bepaalde domeinen vragen jarenlange studie en het besef dat we niet overal specialist kunnen in zijn zorgt er voor dat we moeten leren vertrouwen in anderen.

Wanneer het onze doelstelling is een oplossing voor een probleem uit te vinden dan vertrouwen we echter op mensen die gemakkelijk zelf tot een oplossing komen. Die manier van denken kan je enkel ontwikkelen door zelf in de ervaring te stappen in plaats van specialisten te volgen.

6 opmerkingen:

  1. Heb je ooit al eens bedacht: "Had ik op dat moment zo moeten besluiten, hoe zou mijn leven er dan hebben uit gezien?" Als je dat eens doet, dan moet je wel vaststellen dat ons leven eigenlijk beslist wordt in miljoenen kleine puntjes... Dus, ofwel maak je je ontzettend druk, ofwel stap je gewoon in de richting die dan voor jou de meest logische, meest gewenste is...
    Je leeft niet in het gisteren, je leeft niet in de toekomst, je leeft alleen maar op één moment: nu !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Antoon,

      Terugblikken op foute beslissingen is iets wat ik slechts kort zal doen. Ik probeer toch altijd van na te denken over wat ik juist gedaan heb en wat ik anders had kunnen doen. Ergens is het leven toch één grote leerschool. Wanneer ik de les niet zie of echt niet weet hoe ik het anders had kunnen doen laat ik het ofwel los ofwel praat ik erover met anderen om te bekijken wat hun inzicht is. Op een gegeven moment moet je inderdaad inzien dat je leeft in het heden, niet in het verleden of de toekomst.

      Verwijderen
  2. Ik heb een sterke eigen mening, maar ben wel bereid om naar anderen te luisteren. Als anderen meer ervaring hebben, ben ik ook wel geneigd om meer naar hen te luisteren, afhankelijk van de situatie laat ik mijn mening dan beïnvloeden, maar meestal niet eigenlijk. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Grappig dat je eindigt met 'meestal niet'. Ik herken het gevoel, ik kan lang twijfelen, maar uiteindelijk neem ik vaak maar een klein deeltje over en blijft het grootste deel mijn eigen mening. Ligt het aan ons karakter of is het gewoon een teken van vertrouwen in onszelf... Wie zal het zeggen. :)

      Verwijderen
  3. Als ik niet zeker ben zal ik niet discussiëren, anderen daarentegen.... Als ik wel zeker ben zeg ik: 'Kijk, ik ben 150 % zeker, zoek het maar bv op internet en biedt daarna je excuses aan' (dat zeggen we nu thuis als grap als discussies heftig zijn).
    Met hoeveel mensen heb ik al over 'wat is vegetarisme' gediscussieerd? Veel mensen denken nog altijd dat je dan wel vis eet, neen hoor! Mensen die blijven redetwisten, ondanks hun 'bewezen' ongelijk vind ik ergerlijk. Elementen die ik niet belangrijk genoeg vind, en dat zijn er steeds meer' daar doe ik zelfs geen moeite meer voor.
    Ik leef volgens dit principe: ik vertrouw op mijn eigen boerenverstand en reken voor zaken die ik niet kan oplossen op de kennis van deskundigen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hihi, wat zou ik jou gezicht graag eens zien wanneer iemand daarna zijn excuses komt aanbieden.
      In discussie hangt bij mij veel af van het feit of de tegenpartij echt wil praten over iets of enkel gelijk wil hebben. Gesprekspartners die slechts gelijk willen hebben vind ik stikvermoeiend.
      Ik kan me goed vinden in jouw principe, al moet ik toegeven dat ik de laatste jaren ook minder en minder vertrouwen heb in deskundigen.

      Verwijderen