Op reis gaan om te leren minimaliseren

kamperen

Ieder jaar gaan wij kamperen, dat voelt meestal aan als een complete verhuis.

Drie weken kamperen, dat betekent al het essentiële meenemen om te leven. Samen met mijn gezin kampeer ik nu reeds vijf jaar en er is een duidelijke verschuiving zichtbaar. We nemen steeds minder zaken mee om te ontspannen en focussen ons meer en meer op voeding en gereedschap.

Kleding

Reiskoffer

Mijn reiskoffer was dit jaar niet volledig gevuld, toch zaten er drie jassen in en had ik nog plaats over voor drie paar schoenen. Toen ik voor mijn kledingkast stond was het vrij eenvoudig. Alles was afgelopen lente al opgekuist. Twee korte en twee lange jurkjes, een korte en twee lange broeken, een paar T-shirts met korte en lange mouwen, een trui, sportkledij, een bikini, ondergoed en jassen. Dat is zowat mijn kledingcapsule voor de zomer. Het enige wat nog in mijn kast hing waren kledingstukken die ik draag op het werk. Of toch…

Toen ik mijn kast bekeek en nog twee broeken, een paar T-shirts, sweaters en bloesjes zag besloot ik deze na het verlof naar de kringloop te doen. Waarom zou ik ze plaats laten innemen? Ik draag ze nauwelijks. Ze herinneren me aan een mooie reis een zestal jaar geleden. Ondertussen zijn ze te groot en is mijn stijl veranderd. Dus weg er mee.

Deze zomer heb ik ervaren dat ik vooral nood heb aan gemakkelijke, kleurrijke en vrouwelijke kledij. Een warme jacket verkies ik boven een trui. Stofjes die zich gemakkelijk laten wassen, snel drogen en weinig kreuken, dat is waar ik naar de toekomst toe vaker rekening ga mee houden.

Knutselgerief

Knutselgerief

De afgelopen jaren heb ik heel wat spullen verzameld. Ik knutsel graag en wou die wereld verkennen met mijn dochter. Ook dit jaar had ik een sportzak gevuld met knutselgerief om de regendagen te overbruggen. Het enige wat ik gebruikt heb is mijn schetsboek, mijn pennenzak met potloden en kneedgom, dochterlief heeft enkel heel even met haar maïsvlokken gespeeld.

Ze heeft nood aan snelle resultaten en heel wat vernieuwing. Een uur aan een tafel zitten is niks voor haar, een uur voor de tafel staan dansen en zingen des te meer. Na een gesprekje met haar liet ze me weten dat ze wel nog wil leren armbandjes maken en deze winter wil ze ook nog breien en haken.

De knutselkast wordt dus voor een tweede keer opgeruimd. Ik ga seizoensgebonden te werk gaan. In de lente verven en klei, de zomer knippen en plakken, de herfst vilt en juweeltjes, in de winter breien en haken met wol. Zelf schets ik het hele jaar door en die spullen liggen op mijn kamer.

Speelgoed

We hebben een schuur gekocht om tijdens het kamperen dochterlief haar speelgoed op te bergen. Ze is geen binnenkind, ze is een kind die vriendjes nodig heeft en zo veel als mogelijk buiten wil spelen, zelfs bij slecht weer. Binnen speelt ze enkel op haar iPad of kijkt ze naar een film. Ik weet, velen keuren dit af. Zolang ze de voorkeur geeft aan buitenspelen zie ik geen probleem.

De fiets, de step, de space scooter, het waveboard en de rolschaatsen stonden centraal. Die heeft ze iedere dag gebruikt. Ze zaagt nog achter een skateboard en zoals ik het nu ervaar zie ik geen punt om dat te weigeren. Daarnaast hebben ze samen veel gespeeld met de waterballonnen, stoepkrijt, de vlieger, de bal en het zandspeelgoed.

Wat het speelgoed betreft ga ik alles uitdunnen tot speelgoed voor buiten en gezelschapsspelen voor binnen. Die zijn, wat leeftijd betreft, aan vernieuwing toe. We zien wel wat er beschikbaar is in de Kringloop. Waar ze het afgelopen jaar niet meer mee gespeeld heeft moet er uit.

Verzorging

Verzorgingscapsule

Ieder jaar heb ik een strandtas gevuld met verzorgingsproducten en medicijnen. Ik wil daarin nog sterk minimaliseren maar voorlopig is het nog wat zoeken naar de juiste alternatieven. Ik probeer op dit ogenblik heel wat populaire middeltjes uit, maar besef dat ik nog een lange zoektocht voor de boeg heb.

Medicijnen heb ik tijdens het kamperen aan zee zelden nodig. De chronische kwaaltjes die ik thuis heb verdwijnen daar als sneeuw voor de zon. Mijn eigen medicijnen zijn praktisch allemaal alternatieve middeltjes zoals thee en olie. Afgelopen zomer bleek vooral wondverzorging belangrijk. Kinderen vallen al eens en dat moet natuurlijk verzorgd worden. Al de rest bleef in de zak zitten.

De medicijnen die mijn dochter gedurende het jaar soms gebruikt heb ik altijd mee. Niks vervelender dan naar een vreemde dokter te moeten wanneer ik op vakantie bent. Op voorhand gaan we reeds bij de huisarts achter een voorschrift. Het is een voorzorg die me rustig maakt.

De meeste van mijn verzorgingsproducten zijn producten die ik ook in de keuken gebruik, zoals olijfolie en azijn. Een goede haarborstel, scrubborstel, tandenborstel, tandflos, scheermesje, pincet en vijl vormen zowat mijn capsule. Olijfolie voor hydratatie, azijn als conditioner, aluinsteen als deo en verder zijn we nog in de experimentele fase wat lippenbalsem, tandpasta en zeep betreft.

Keuken

Dit is de groep die ieder jaar blijft groeien en waarvan we achteraf nooit spijt hebben. Het is een groep dat nog zal groeien. Dit jaar waren we onze barbecue vergeten en we vonden het vooral vervelend dat het kraantjeswater een vreemde smaak had. We hebben dus veel flessen water verbruikt.

Ons servies is nog wat beperkt, we kunnen geen eten maken voor meer mensen dan ons gezin. Dat vinden we vervelend en daar zoeken we nog naar een oplossing. Grotere kommen, pannen, extra borden, bestek en glazen zou daar meer ruimte geven. De mogelijkheid gastvrij te zijn is voor ons een belangrijk punt.

Wanneer ik ga kamperen dan heb ik het gevoel dat het centrale punt van een gezin de keuken is. Ik wil gezond eten en vind gezelligheid aan tafel heel belangrijk. Een maaltijd is compleet wanneer iedereen voldaan is en iedereen het lekker vond.

Onderhoud

Hier hebben we ieder jaar wel het gevoel dat we iets vergeten zijn. Onderhoud bekijk ik ruim. Het is niet alleen er kunnen voor zorgen dat alles stevig in elkaar zit en storm bestendig is, maar ook alles kunnen kuisen en herstellen. Een stevig dak boven je hoofd, een propere slaapplaats en de mogelijkheid een oplossing aan te bieden indien nodig blijkt binnen ons gezin een belangrijk punt voor een echte thuis.

Wanneer je op een kleine oppervlakte leeft besef je dat opruimen een routine moet zijn. Na gebruik leg je alles meteen op zijn plaats, er is geen ruimte om rommel achter te laten. Na het ontbijt hadden we telkens de gewoonte alles proper te maken en de vloer te vegen of bij nat weer te dweilen. Dat voelde heel natuurlijk. Kledij werd bij goed weer 's avonds nog gewassen met de hand. Enkel bij slecht weer lieten we de was ophopen tot het voldoende was voor de wasmachine.

Volgend jaar wil ik mij voorzien in een box met spullen om een fiets te repareren. Ieder jaar is er wel een kindje dat valt. Dit jaar was het onze dochter en dan besef je pas hoe belangrijk het is om spullen te kunnen repareren.

Aan ieder einde een nieuw begin

Toen we terug thuis kwamen bleek ons huis een paradijs voor de spinnen en de tuin was overwoekerd met onkruid. We waren gelukkig rond de middag thuis en hadden nog een ganse namiddag om ons huisje terug op te eisen.

Ik kuiste het huis van boven tot beneden terwijl mijn ouders alles terug naar hun plaats brachten. Dezelfde zaken kwamen terug naar boven. Alles opruimen, opkuisen, repareren waar nodig en gezellig maken met een geurtje, een kaarsje en wat muziek. De voorraad in de kasten, koelkast en diepvries werden opnieuw aangevuld. Tegen de avond wisten we “Home sweet home”, de dagen die volgden werd er opnieuw stevig ontrommelt.

Deze blog maakt deel uit van mijn reis op weg naar minimalisme. Ik laat me inspireren door de minimalisten Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus. De bedoeling is dat je jezelf aan de hand van een fictieve verhuis omtovert tot een minimalist. Niet alle stappen zijn eenvoudig, maar andere stappen zijn volgens mij voor iedereen doenbaar. Het vraagt wat tijd, aandacht en motivatie. Daar waar zij spreken van 21 dagen, spreek ik liever van 21 stappen. In stap 3 vragen ze je om een inpakfeestje te organiseren. Wil je meer lezen, neem dan een kijkje op mijn verzamelpagina 'Minimalisme', de 21 stappen heb ik in het kort beschreven onder de titel '21 dagen op reis'.

6 opmerkingen:

  1. Goh, wat zijn we verschillend ! Als wij thuiskwamen van een trektocht, dan lag de rugzak waar hij vallen wilde, we zaten rond de tafel met de kinderen na te kaarten, een glas te drinken en dan rap de beddenbak in, eindelijk weer eens slapen in het vertrouwde bed. Pas 's anderendaags begonnen we de rugzakken te legen, de was sorteren, het materiaal opkuisen en op de juiste plaats leggen... Allemaal nog op een tempo van het verlof, niet te vlug stappen, we moeten nog ver !
    Gewoonlijk voorzagen we nog ongeveer een week voor alles weer op normaal, op werktempo terecht kwam. Verlof is onthaasten, wegdromen, weg denken...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, grappig. Ik mag er niet aan denken dat we moesten gaan slapen met al die spinnen in huis. Zowel ik als mijn dochter zijn extreem gevoelig aan stof, ik was vroeger allergisch, zij is het nu. Het enige wat ik dus kon denken was: "Mijn meisje moet in een propere kamer slapen deze nacht..." De slaapkamer waren dan ook de eerste die proper waren.
      Ik neem altijd wat extra dagen om alle taakjes af te werken. Tijdens de werkdagen wordt er veel verschoven naar het weekend of het verlof. Die lijstjes worden op den duur te lang.
      Maandag terug aan het werk. Enkel mijn wagen heeft nog geen wasbeurt gekregen, misschien vandaag nog. De rest verschuiven we naar de herfstvakantie.

      Verwijderen
  2. Een vakantie is altijd goed om stil te staan bij wat je echt nodig hebt. En je leert inderdaad van vorige vakanties. Over wat je misbaar en onmisbaar vindt. Ik wil altijd een rol ducktape mee :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is inderdaad een schitterend voorbeeld Anita. Die hebben we afgelopen vakantie ook gebruikt, zelfs om de schoen van een kindje tijdelijk te repareren. Schoentjes was echt in twee gebroken, LoL

      Verwijderen
  3. Waar gaan jullie kamperen?
    Ik neem ook altijd een hoop mee, maar wij hebben een vaste stacaravan dus ik kan daar veel dingen laten staan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aan de Belgische kust, in Westende. Een vaste caravan lost inderdaad die ganse verhuis op. 70% van wat wij meenemen zouden we dan niet meer hoeven te verhuizen, vooral omdat er warenhuizen op fietsafstand zijn. Dan is het enkel nog kledij en de voorraad van thuis meenemen.

      Verwijderen