Bucketlist: Leren skiën op een rolskibaan

Rolskibaan

Ik kan iets van mijn bucketlist schrappen, 37 jaar en voor het eerst op de skilatten gestaan.

Het staat niet echt op mijn bucketlist, eerder op die van mijn dochter. Reeds een tweetal jaar zaagt ze er achter: Mama, wanneer gaan we eens op skireis? Ik ben er zeker van dat ik dat kan.. Het was niet zozeer aan haar dat ik twijfelde, eerder aan mezelf.

Jaarlijks zie je ze in het nieuws verschijnen. Al die mensen die armen en benen breken op skiverlof. Ik ben ondertussen toch op een leeftijd dat de angst om te vallen groot is. Niet het vallen op zich, maar het herstel gaat tergend traag.

Aangezien we er telkens weer voor kiezen op reis te gaan in eigen land moet ik een aantal activiteiten voorzien die indoor zijn. Kwestie van de regen te slim af te zijn. Dit jaar heb ik een centrum gevonden waar je indoor kan leren skiën op een rolskibaan.

De rolbaan is gemaakt van wit kunstgras en volgens de specialisten daar voelt het aan als skiën op sneeuw. De ideale manier om te leren skiën zonder breuken. Wanneer je valt, wat overigens zelden gebeurt, kan de begeleider de rolband stil zetten.

Het was een prachtige ervaring. Ik heb al mijn emoties ervaren, van zenuwachtig, naar bang, naar lachen en uiterst geconcentreerd oefenen. De les duurde een uur, eigenlijk een half uur per persoon, maar vloog voorbij alsof het een kwartiertje was.

Het bijzondere aan zo'n baan is dat je naar omhoog gaat wanneer je te zeer afremt en naar beneden wanneer je het goed doet. Op die manier leer je angst enorm snel af, want je blijft als beginner liever beneden, dicht bij de balk.

In het begin zat ik constant naar het voorste van mijn skilatten te kijken, in een poging te voorkomen dat de toppen over elkaar gingen. Dat zorgt er voor dat je teveel naar voren buigt. De begeleider gaf ons stokken om vast te houden en moedigde ons aan naar voren te kijken.

In een tweede fase had ik het gevoel op het toilet te zitten, de schouders waren al recht, maar mijn bekken was nog compleet verkeerd gekanteld. Het was een houding die heel vermoeiend was voor de bovenbenen. Die spieren zullen morgen best wat pijn doen., zei de begeleider.

Als laatste moesten we leren glijden van links naar rechts en omgekeerd. Zo buig je telkens door op één been. Met onze armen moesten we doen alsof we een vliegtuig waren, afbuigen in de richting dat we wilden gaan.

Het glijden gaf een zalig gevoel. Het voelde wat meditatief aan. Alles om me heen verdween en de tijd vloog voorbij. Dit is een hobby die ik wil verder zetten. Wie weet nemen we ooit het vliegtuig naar Oostenrijk. Als kind ging ik daar reeds wandelen met mijn ouders, misschien dat ik er met mijn kind ooit ga skiën.

Om de plannen een kans op realisatie te schenken ging ik reeds op zoek naar een Indoor skipiste in onze buurt. Jammer genoeg blijkt er maar één te zijn in Oost-Vlaanderen, namelijk in Lokeren. Dat is ongeveer 40 minuten rijden. Eens we de basis onder de knie hebben kunnen we naar Terneuzen. Terneuzen is een uur rijden. Het is alvast minder ver dan naar de bergen rijden.

Rolskibaan
Rolskibaan
Rolskibaan

Sportcentrum De Dam
Oude Vismijn 32
9160 Lokeren
tel. 09 / 348 76 56
Prijs: 65 euro per uur voor beiden

Skidôme Terneuzen
Zeelandlaan 3
4538 CA Terneuzen
T: +31(0)115 - 64 13 00
Prijs: Volwassenen 19,50 / Kind 17,50 voor 1 uur + 12,50 voor materiaal + 50 cent voor locker, 1,5 euro verzekering + 105 euro borg

8 opmerkingen:

  1. Ziet er leuk uit. Ik probeerde het ooit ook eens. Mmm

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker doen en op die rollen is het lekker veilig.

      Verwijderen
  2. Mijn kniepezen doen meteen weer pijn als ik naar de foto's kijk... Nooit meer !

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk zeg! Ik heb ook nog nooit geskied. Je ziet er professioneel uit, zo op die helling : )

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Professioneel zou ik het niet noemen, maar het was wel leuk.

      Verwijderen
  4. Net van vakantie terug en nu alweer (vage) plannen voor de volgende vakantie, Sopdet? ;-)

    Als kind/tiener ben ik drie keer achter elkaar met een 'kinderskivakantie' mee geweest. Andere kinderen hadden het grootste plezier in het skiën en ik leerde het maar niet. Ik was voortdurend doodsbang, liet mijn gewicht niet overhellen naar het dal (wat de bedoeling is), maar juist de andere kant op, waardoor ik natuurlijk constant viel. En ik skiede opzettelijk de diepsneeuw in (wat je natuurlijk ook niet moet doen) omdat ik me daar veiliger voelde.
    Pas 30 jaar later kwam ik erachter dat ik in ernstige mate aan hoogtevrees lijd.

    Leuke foto's van jou, trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oei, dat is minder. Op die rollen heb je daar natuurlijk geen last van. Ik heb enkel last van hoogtevrees wanneer mijn voeten de grond niet raken. Knap vervelend vind ik dat. Ik heb er al wat over gelezen en het zou te overwinnen zijn... Maar voorlopig aanvaard ik het maar, andere prioriteiten laten we maar zeggen.

      Verwijderen