Sopdet heeft nood aan een nieuwe start

Bron: Pixabay - User: Foundry

De afgelopen weken is mijn ritme een beetje veranderd. Dat heeft zijn gevolgen gehad en ik loop me nu nog steeds af te vragen of ik nu in een stilstand zit of niet.

De overgang van de zomervakantie naar de schoolperiode was best heftig. Opnieuw iedere dag tijdsgebonden leven zorgt er voor dat de tijd niet meer ons vriendje is. Ik voel me gevangen in een kooi van kleine en grote wijzers. Iedere weekdag lijk ik als een voorgeprogrammeerd robotje door het leven te gaan. Iedere dag is er wel iets dat ik vergeten ben of niet afgewerkt krijg. De agenda’s worden opnieuw bovenop elkaar gelegd en er wordt geschoven met prioriteiten. Wat moet, wat mag en hoe hou ik nog wat speelruimte over?

Bovendien kwam er in september een nieuw gezinslid bij. Olaf, onze Shih Tzu heeft zijn plekje gevonden binnen ons gezin. Een puppy in huis is best vermoeiend, maar de aandacht en vreugde dat je van zo’n klein wezentje terugkrijgt is een dankbaar geschenk. In het weekend verloopt alles vlot, maar in de week durft het al eens fout te lopen. Bovendien wordt Olaf wakker wanneer wij aan het uitbollen zijn. Olaf heeft een digitaal dagboekje dat je kan volgen op http://olaf.shihtzu.blogspot.com

Ik heb de indruk dat iedereen om me heen wel vecht met de tijd. Wanneer ik mijn dagschema’s er bij haal en mijn prioriteiten bekijk zit het volgens mij wel goed. Het verlangen om terug naar de basis te gaan en zodoende meer tijd te spenderen aan de belangrijke dingen zorgt er niet altijd voor dat er meer tijd vrij komt. Ik heb vooral nood aan organisatie en de energie om mijn planning te volgen. Leren leven met de klok, kan ik dat aan?

Op dit ogenblik heb ik een wekkertje naast me liggen die me ieder uur zegt dat het tijd is om mijn oefeningen te doen en een glas water te drinken. Telkens het alarm afgaat spring ik omhoog. “Is dat uur weeral voorbij?”. Het maakt me enerzijds nerveus, want alles wat ik vandaag nog wil doen. Het maakt me anderzijds bewust van hoe beperkt we eigenlijk in tijd zijn.

Ik herlees mijn blogje en sta stil bij een reactie van Antoon, hij schreef dat de weg naar jezelf niet gemakkelijk is, maar dat het vooral belangrijk is stil te staan bij datgene wat je hebt bereikt en niet bij datgene wat je niet hebt behaald. Wat heb ik het afgelopen jaar behaald? De meeste zaken zijn reeds verdwenen in mijn grijze massa. Ik zou er al foto’s moeten bijhalen om te weten wat ik nu allemaal gedaan heb het afgelopen jaar.

Mijn besluit om de 21 stappen van Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus te volgen hebben, volgens mijn geheugen vol gaten, niet zoveel verandering gebracht. Ik heb minder tijd nodig om mijn leefruimte te kuisen, ik bak voortaan mijn eigen cake en koeken, ik ben nog kieskeuriger geworden in de winkel, ik ga bewust bewegen en ik probeer bewust meer tijd te spenderen aan de mensen met wie ik samen leef.

‘Minimalisme’, ‘organiseren’ en ‘permacultuur’ zijn populair, maar zijn het ook de sleutelwoorden die ik volgend jaar in mijn dagboek wil zien verschijnen? De bomen laten hun bladeren vallen zodat ze volgend jaar nieuwe bladeren kunnen krijgen. Welke bladzijden uit mijn dagboek wil ik bewaren? Welke wil ik verwijderen?

Even bekijken hoe ik voor mezelf het glas kan legen en er opnieuw fris water kan ingieten.

16 opmerkingen:

  1. Mij lijken de dingen die je opnoemt best wel al een verandering; ik sla de link naar je 21 stappen alleszins op om later eens rustig te bekijken, want het lijkt mij wel inspirerend.

    Veel succes alleszins met de zoektocht naar je nieuwe sleutelwoorden!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb alvast het afgelopen jaar veel gehad aan die stappen, al heb ik ze nog niet allemaal afgewerkt. Misschien dat ik volgend jaar verder doe, misschien dat ik die stappen voor mezelf eens herwerk. Wat werkt voor de ene werkt niet altijd voor iemand anders.

      Bedankt, ik hoop dat het een leerrijke reis wordt.

      Verwijderen
  2. Het kost tijd om te veranderen, mensen zijn vanuit zichzelf niet goed om oude gewoontes los te laten en echt te veranderen... het lukt enkel als er een volle overtuiging achter zit dat je wil veranderen en volgens mij ben je aardig op weg! Ga zo door!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoop het Barbara. Lijkt mij dat de gewoonte om te hervallen de moeilijkste is om te doorbreken ;)

      Verwijderen
  3. Wat een mooi stuk. Ik heb ook erg veel moeite met leven volgens de klok. Ik denk nog met veel verlangen terug aan de zomerperiode. Ik had toen een vloeiend ritme, ik deed meer dan ooit, maar was veel energieker. Nu ben ik gebonden aan schooltijden, kantoortijden, openingstijden.
    Ik vind het begrip tijd heel interessant. Ik lees er veel over. Hoe kan het dat de tijd altijd doorloopt, terwijl hij voor sommige mensen stilstaat? Onze beleving van tijd is heel verschillend, ook per leeftijdsgroep. Soms kan iets je niet snel genoeg gaan (zoals jij meer veranderingen had willen zien) en soms zou je willen dat een periode maar snel voorbij is.
    Goed dat je dit opschrijft, zodat je om kunt zien naar wat er wèl gebeurd is.

    En proficiat met de nieuwe huisgenoot!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Anita,
      Tijd is inderdaad een interessant begrip. Ooit dacht ik, laat ik er nu voor zorgen dat ik mij verveel, dan gaat de tijd wat minder snel. Dat lijkt echter niet te werken. Tijdens de vakantieperiodes zit ik ook veel beter in mijn biologisch ritme, wat langer slapen en eigenlijk leven volgens mijn maagje.
      Ik ga inderdaad eens wat meer stilstaan bij wat ik wel realiseer en wat er wel gebeurd is. Tijd om een albumpje aan te maken van het afgelopen jaar.

      Groetjes

      Verwijderen
  4. Mooi geschreven en heel herkenbaar. Ik kom meestal niet overeen met de tijd en leef liever volgens mijn ritme. Hoewel ik de tijd wel kan afleiden volgens het knorren van m'n maag. :) Volgens mij heb je het afgelopen jaar al heel wat verwezenlijkt. Alle stappen die je hebt ondernomen om een minimalistische levensstijl na te streven, chapeau hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt Myriam, jij las als één van de eerste mee, dus jij kan het weten.
      Toch zit ik nog ergens met een hongergevoel. Ik moet nog wat dieper graven.
      Ergens is, wat de tijd betreft, die herkenning rustgevend. Ik heb om de twee uur honger, dus die maag durf ik niet meer volgen ;)

      Verwijderen
  5. Er zijn natuurlijk dingen waar je aan de klok vastzit... De schooltijd is zo'n voorbeeld, je kunt dat niet naar jezelf toe verschuiven, dat uur staat vast, en je hebt er je aan te houden. Maar een heleboel dingen hebben dat niet... Ik ken mensen die wel zo leven, alsof alles netjes in het vastgelegde schema moet zitten. De donderdag is de dag dat de was moet gebeuren, de vrijdag poets je de gang en de slaapkamers, en de zondag doe je lekker niets... Ik zou zo niet kunnen leven. Ik hou van een beetje chaos. Je hebt de dingen die vaststaan, waar je aan gebonden bent, en daartussen ligt een zee van vrije keuzes. Of je nu de maanadag of de donderdag de was doet, wie maalt daarom ? Als we voor de was ergens naar kijken, dan is het naar het weer: we houden van wasgoed dat buiten kon drogen, en waar in dan die heerlijke frisse lucht van buiten gevangen zit. Veel belangrijker dan je vastpinnen op dag en uur.
    Durf te LEEEEEEEEEVEN !!!
    De dingen moeten gedaan worden, en dus doen we de dingen die we het minst graag doen meestal als eerste, dan is dat weg, weegt het niet meer op ons leven.
    Wat rest is door ons te bepalen in een haast volle vrijheid.
    Ik schreef al eerder dat in de file staan geen straf is, je kunt het ook zien als een onverwacht beetje vrije tijd, tijd waarin je met je geest vrij kunt rondzwerven...
    En zo is het met veel dingen... Zie het niet als een must, als een straf, zie het eerder als kansen, mogelijkheden.
    Strijken is voor veel mensen een saaie karwei, maar eens je het kunt, en als het niet heel moeilijke stukken zijn, is het iets wat je op automatische piloot kunt doen, je denkt niet op dat strijken, je hebt tijd voor jezelf ! Gebruik die tijd niet om te zitten dubben over de dingen die nog moeten gebeuren ! Denk aan leuke dingen, fantaseer je eigen wereld, dwaal in je eigen wereld.
    Tijd is een geschenk !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Antoon
      In de vakantie leef ik ook zo. Zalig is dat. Tijdens de schoolperiode moet ik alles verschuiven naar het weekend waardoor ook daar alles vol zit. Al geloof ik met heel mijn hart in jouw filosofie, in de praktijk is het vaak zo moeilijk. Het huishouden doe ik zoals jij zegt, het dringenste eerst en dan zie ik wel wat de rest betreft, maar uiteindelijk uitstel is geen afstel en ik laat de berg ook liever niet te hoog worden.
      Maar ik blijf er bij, jouw filosofie en blik op het leven is helemaal mijn ding.

      Groetjes

      Verwijderen
  6. Dag Sopdet, blij nog eens iets van je te horen.
    Ik ben heel benieuwd naar die nieuwe sleutelwoorden en dat nieuwe hoofdstuk.
    Veel sterkte, moed en wijsheid in je zoektocht!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Ann,
      Ja de komst van ons hondje heeft mijn prioriteiten wat veranderd. Het is leuker naar zijn fratsen te kijken dan op mijn schermpje bezig te zijn ;)
      Groetjes

      Verwijderen
  7. Zo herkenbaar! Tijdgebrek is ook altijd een van mijn grootste frustraties geweest (en vaak nog). Maar aan de andere kant, denk ik dan weer: Ik kan het ook omdraaien en me niet focussen op het 'gebrek' aan tijd, maar wel op de 'overvloed' aan inspiratie die ik dus blijkbaar heb. Er zijn namelijk mensen genoeg die zich dood vervelen. Die hebben dan weer zeeën van tijd, maar ik zou echt niet met ze willen ruilen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel mooie manier om het te benaderen Sunny. Zo lang de inspiratie geen verplichtingen heeft is het inderdaad leuk om altijd wel te weten wat te doen.

      Verwijderen
  8. Ik genoot juist dat het normale ritme weer kwam, en het gebrek aan structuur dat de vakantie voor mij betekent, weer ophield. Grappig hoe verschillend mensen kunnen reageren op dezelfde dingen : )

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Nicole,

      Structuur is leuk, maar de klok is mijn zwakte in dit leven. Ach, we kijken reeds uit naar de volgende vakantie.

      Groetjes

      Verwijderen